श्री साईं चालीसा in Punjabi (Gurmukhi)

ਪਹਲੇ ਸਾਈਂ ਕੇ ਚਰਣੋਂ ਮੇਂ, ਅਪਨਾ ਸ਼ੀਸ਼ ਨਮਾਊਂ ਮੈਂ। ਕੈਸੇ ਸ਼ਿਰਡੀ ਸਾਈਂ ਆਏ, ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਸੁਨਾਊਂ ਮੈਂ॥ ਕੌਨ ਹੈ ਮਾਤਾ, ਪਿਤਾ ਕੌਨ ਹੈ, ਯੇ ਨ ਕਿਸੀ ਨੇ ਭੀ ਜਾਨਾ। ਕਹਾਂ ਜਨ੍ਮ ਸਾਈਂ ਨੇ ਧਾਰਾ, ਪ੍ਰਸ਼੍ਨ ਪਹੇਲੀ ਰਹਾ ਬਨਾ॥

Pahale Sai ke charanom mem, apana shisha namaum maim Kaise shiradi Sai ae, sara hala sunaum maim Kauna hai mata, pita kauna hai, ye na kisi ne bhi jana Kaham janma Sai ne dhara, prashna paheli raha bana

ਕੋਈ ਕਹੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾ ਕੇ, ਯੇ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਭਗਵਾਨ ਹੈਂ। ਕੋਈ ਕਹਤਾ ਸਾਈਂ ਬਾਬਾ, ਪਵਨ ਪੁਤ੍ਰ ਹਨੁਮਾਨ ਹੈਂ॥ ਕੋਈ ਕਹਤਾ ਮਂਗਲ ਮੂਰ੍ਤਿ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਜਾਨਂਦ ਹੈਂ ਸਾਈਂ। ਕੋਈ ਕਹਤਾ ਗੋਕੁਲ ਮੋਹਨ, ਦੇਵਕੀ ਨਨ੍ਦਨ ਹੈਂ ਸਾਈਂ॥

Koi kahe ayodhya ke, ye ramachamdra bhagavana haim Koi kahata Sai baba, pavana putra hanumana haim Koi kahata mamgala murti, shri gajanamda haim Sai Koi kahata gokula mohana, devaki nandana haim Sai

ਸ਼ਂਕਰ ਸਮਝੇ ਭਕ੍ਤ ਕਈ ਤੋ, ਬਾਬਾ ਕੋ ਭਜਤੇ ਰਹਤੇ। ਕੋਈ ਕਹ ਅਵਤਾਰ ਦਤ੍ਤ ਕਾ, ਪੂਜਾ ਸਾਈਂ ਕੀ ਕਰਤੇ॥ ਕੁਛ ਭੀ ਮਾਨੋ ਉਨਕੋ ਤੁਮ, ਪਰ ਸਾਈਂ ਹੈਂ ਸਚ੍ਚੇ ਭਗਵਾਨ। ਬਡ़ੇ ਦਯਾਲੁ ਦੀਨਬਨ੍ਧੁ, ਕਿਤਨੋਂ ਕੋ ਦਿਯਾ ਜੀਵਨ ਦਾਨ॥

Shamkara samajhe bhakta kai to, baba ko bhajate rahate Koi kaha avatara datta ka, puja Sai ki karate Kuchha bhi mano unako tuma, para Sai haim sachche bhagavana Bada़e dayalu dinabandhu, kitanom ko diya jivana dana

ਕਈ ਵਰ੍ष ਪਹਲੇ ਕੀ ਘਟਨਾ, ਤੁਮ੍ਹੇਂ ਸੁਨਾਊਂਗਾ ਮੈਂ ਬਾਤ। ਕਿਸੀ ਭਾਗ੍ਯਸ਼ਾਲੀ ਕੀ, ਸ਼ਿਰਡੀ ਮੇਂ ਆਈ ਥੀ ਬਾਰਾਤ॥ ਆਯਾ ਸਾਥ ਉਸੀ ਕੇ ਥਾ, ਬਾਲਕ ਏਕ ਬਹੁਤ ਸੁਨ੍ਦਰ। ਆਯਾ, ਆਕਰ ਵਹੀਂ ਬਸ ਗਯਾ, ਪਾਵਨ ਸ਼ਿਰਡੀ ਕਿਯਾ ਨਗਰ॥

Kai varsha pahale ki ghatana, tumhem sunaumga maim bata Kisi bhagyashali ki, shiradi mem ai thi barata Aya satha usi ke tha, balaka eka bahuta sundara Aya, akara vahim basa gaya, pavana shiradi kiya nagara

ਕਈ ਦਿਨੋਂ ਤਕ ਭਟਕਤਾ, ਭਿਕ੍षਾ ਮਾਂਗ ਉਸਨੇ ਦਰ-ਦਰ। ਔਰ ਦਿਖਾਈ ਐਸੀ ਲੀਲਾ, ਜਗ ਮੇਂ ਜੋ ਹੋ ਗਈ ਅਮਰ॥ ਜੈਸੇ-ਜੈਸੇ ਅਮਰ ਉਮਰ ਬਢ़ੀ, ਬਢ़ਤੀ ਹੀ ਵੈਸੇ ਗਈ ਸ਼ਾਨ। ਘਰ-ਘਰ ਹੋਨੇ ਲਗਾ ਨਗਰ ਮੇਂ, ਸਾਈਂ ਬਾਬਾ ਕਾ ਗੁਣਗਾਨ ॥

Kai dinom taka bhatakata, bhiksha manga usane dara-dara Aura dikhai aisi lila, jaga mem jo ho gai amara Jaise-jaise amara umara badha़i, badha़ti hi vaise gai shana Ghara-ghara hone laga nagara mem, Sai baba ka gunagana

ਦਿਗ੍-ਦਿਗਨ੍ਤ ਮੇਂ ਲਗਾ ਗੂਂਜਨੇ, ਫਿਰ ਤੋ ਸਾਈਂਜੀ ਕਾ ਨਾਮ। ਦੀਨ-ਦੁਖੀ ਕੀ ਰਕ੍षਾ ਕਰਨਾ, ਯਹੀ ਰਹਾ ਬਾਬਾ ਕਾ ਕਾਮ॥ ਬਾਬਾ ਕੇ ਚਰਣੋਂ ਮੇਂ ਜਾਕਰ, ਜੋ ਕਹਤਾ ਮੈਂ ਹੂਂ ਨਿਰ੍ਧਨ। ਦਯਾ ਉਸੀ ਪਰ ਹੋਤੀ ਉਨਕੀ, ਖੁਲ ਜਾਤੇ ਦੁਃਖ ਕੇ ਬਂਧਨ॥

Dig-diganta mem laga gumjane, phira to Saiji ka nama Dina-dukhi ki raksha karana, yahi raha baba ka kama Baba ke charanom mem jakara, jo kahata maim hum nirdhana Daya usi para hoti unaki, khula jate duhkha ke bamdhana

ਕਭੀ ਕਿਸੀ ਨੇ ਮਾਂਗੀ ਭਿਕ੍षਾ, ਦੋ ਬਾਬਾ ਮੁਝਕੋ ਸਂਤਾਨ। ਏਵਂ ਅਸ੍ਤੁ ਤਬ ਕਹਕਰ ਸਾਈਂ, ਦੇਤੇ ਥੇ ਉਸਕੋ ਵਰਦਾਨ॥ ਸ੍ਵਯਂ ਦੁਃਖੀ ਬਾਬਾ ਹੋ ਜਾਤੇ, ਦੀਨ-ਦੁਃਖੀ ਜਨ ਕਾ ਲਖ ਹਾਲ। ਅਨ੍ਤਃਕਰਣ ਸ਼੍ਰੀ ਸਾਈਂ ਕਾ, ਸਾਗਰ ਜੈਸਾ ਰਹਾ ਵਿਸ਼ਾਲ॥

Kabhi kisi ne mamgi bhiksha, do baba mujhako samtana Evam astu taba kahakara Sai, dete the usako varadana Svayam duhkhi baba ho jate, dina-duhkhi jana ka lakha hala Antahkarana shri Sai ka, sagara jaisa raha vishala

ਭਕ੍ਤ ਏਕ ਮਦ੍ਰਾਸੀ ਆਯਾ, ਘਰ ਕਾ ਬਹੁਤ ਬ़ਡ़ਾ ਧਨਵਾਨ। ਮਾਲ ਖਜਾਨਾ ਬੇਹਦ ਉਸਕਾ, ਕੇਵਲ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸਂਤਾਨ॥ ਲਗਾ ਮਨਾਨੇ ਸਾਈਂਨਾਥ ਕੋ, ਬਾਬਾ ਮੁਝ ਪਰ ਦਯਾ ਕਰੋ। ਝਂਝਾ ਸੇ ਝਂਕृਤ ਨੈਯਾ ਕੋ, ਤੁਮ੍ਹੀਂ ਮੇਰੀ ਪਾਰ ਕਰੋ॥

Bhakta eka madrasi aya, ghara ka bahuta ba़da़a dhanavana Mala khajana behada usaka, kevala nahim rahi samtana Laga manane Sainatha ko, baba mujha para daya karo Jhamjha se jhamkrita naiya ko, tumhim meri para karo

ਕੁਲਦੀਪਕ ਕੇ ਬਿਨਾ ਅਂਧੇਰਾ, ਛਾਯਾ ਹੁਆ ਘਰ ਮੇਂ ਮੇਰੇ। ਇਸਲਿਏ ਆਯਾ ਹੂਂ ਬਾਬਾ, ਹੋਕਰ ਸ਼ਰਣਾਗਤ ਤੇਰੇ॥ ਕੁਲਦੀਪਕ ਕੇ ਅਭਾਵ ਮੇਂ, ਵ੍ਯਰ੍ਥ ਹੈ ਦੌਲਤ ਕੀ ਮਾਯਾ। ਆਜ ਭਿਖਾਰੀ ਬਨਕਰ ਬਾਬਾ, ਸ਼ਰਣ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਮੈਂ ਆਯਾ॥

Kuladipaka ke bina amdhera, chhaya hua ghara mem mere Isalie aya hun baba, hokara sharanagata tere Kuladipaka ke abhava mem, vyartha hai daulata ki maya Aja bhikhari banakara baba, sharana tumhari maim aya

ਦੇ ਦੋ ਮੁਝਕੋ ਪੁਤ੍ਰ-ਦਾਨ, ਮੈਂ ऋਣੀ ਰਹੂਂਗਾ ਜੀਵਨ ਭਰ। ਔਰ ਕਿਸੀ ਕੀ ਆਸ਼ਾ ਨ ਮੁਝਕੋ, ਸਿਰ੍ਫ ਭਰੋਸਾ ਹੈ ਤੁਮ ਪਰ॥ ਅਨੁਨਯ-ਵਿਨਯ ਬਹੁਤ ਕੀ ਉਸਨੇ, ਚਰਣੋਂ ਮੇਂ ਧਰ ਕੇ ਸ਼ੀਸ਼। ਤਬ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਹੋਕਰ ਬਾਬਾ ਨੇ , ਦਿਯਾ ਭਕ੍ਤ ਕੋ ਯਹ ਆਸ਼ੀਸ਼ ॥

De do mujhako putra-dana, maim rini rahumga jivana bhara Aura kisi ki asha na mujhako, sirpha bharosa hai tuma para Anunaya-vinaya bahuta ki usane, charanom mem dhara ke shisha Taba prasanna hokara baba ne , diya bhakta ko yaha ashisha

'ਅਲ੍ਲਾ ਭਲਾ ਕਰੇਗਾ ਤੇਰਾ' ਪੁਤ੍ਰ ਜਨ੍ਮ ਹੋ ਤੇਰੇ ਘਰ। ਕृਪਾ ਰਹੇਗੀ ਤੁਝ ਪਰ ਉਸਕੀ, ਔਰ ਤੇਰੇ ਉਸ ਬਾਲਕ ਪਰ॥ ਅਬ ਤਕ ਨਹੀਂ ਕਿਸੀ ਨੇ ਪਾਯਾ, ਸਾਈਂ ਕੀ ਕृਪਾ ਕਾ ਪਾਰ। ਪੁਤ੍ਰ ਰਤ੍ਨ ਦੇ ਮਦ੍ਰਾਸੀ ਕੋ, ਧਨ੍ਯ ਕਿਯਾ ਉਸਕਾ ਸਂਸਾਰ॥

'Alla bhala karega tera' putra janma ho tere ghara Kripa rahegi tujha para usaki, aura tere usa balaka para Aba taka nahim kisi ne paya, Sai ki kripa ka para Putra ratna de madrasi ko, dhanya kiya usaka samsara

ਤਨ-ਮਨ ਸੇ ਜੋ ਭਜੇ ਉਸੀ ਕਾ, ਜਗ ਮੇਂ ਹੋਤਾ ਹੈ ਉਦ੍ਧਾਰ। ਸਾਂਚ ਕੋ ਆਂਚ ਨਹੀਂ ਹੈਂ ਕੋਈ, ਸਦਾ ਝੂਠ ਕੀ ਹੋਤੀ ਹਾਰ॥ ਮੈਂ ਹੂਂ ਸਦਾ ਸਹਾਰੇ ਉਸਕੇ, ਸਦਾ ਰਹੂਂਗਾ ਉਸਕਾ ਦਾਸ। ਸਾਈਂ ਜੈਸਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਾ ਹੈ, ਇਤਨੀ ਹੀ ਕਮ ਹੈ ਕ੍ਯਾ ਆਸ॥

Tana-mana se jo bhaje usi ka, jaga mem hota hai uddhara Samcha ko amcha nahim haim koi, sada jhutha ki hoti hara Maim hum sada sahare usake, sada rahunga usaka dasa Sai jaisa prabhu mila hai, itani hi kama hai kya asa

ਮੇਰਾ ਭੀ ਦਿਨ ਥਾ ਏਕ ਐਸਾ, ਮਿਲਤੀ ਨਹੀਂ ਮੁਝੇ ਰੋਟੀ। ਤਨ ਪਰ ਕਪ़ਡ़ਾ ਦੂਰ ਰਹਾ ਥਾ, ਸ਼ੇष ਰਹੀ ਨਨ੍ਹੀਂ ਸੀ ਲਂਗੋਟੀ॥ ਸਰਿਤਾ ਸਨ੍ਮੁਖ ਹੋਨੇ ਪਰ ਭੀ, ਮੈਂ ਪ੍ਯਾਸਾ ਕਾ ਪ੍ਯਾਸਾ ਥਾ। ਦੁਰ੍ਦਿਨ ਮੇਰਾ ਮੇਰੇ ਊਪਰ, ਦਾਵਾਗ੍ਨੀ ਬਰਸਾਤਾ ਥਾ॥

Mera bhi dina tha eka aisa, milati nahim mujhe roti Tana para kapa़da़a dura raha tha, shesha rahi nanhim si lamgoti Sarita sanmukha hone para bhi, maim pyasa ka pyasa tha Durdina mera mere upara, davagni barasata tha

ਧਰਤੀ ਕੇ ਅਤਿਰਿਕ੍ਤ ਜਗਤ ਮੇਂ, ਮੇਰਾ ਕੁਛ ਅਵਲਮ੍ਬ ਨ ਥਾ। ਬਨਾ ਭਿਖਾਰੀ ਮੈਂ ਦੁਨਿਯਾ ਮੇਂ, ਦਰ-ਦਰ ਠੋਕਰ ਖਾਤਾ ਥਾ॥ ਐਸੇ ਮੇਂ ਏਕ ਮਿਤ੍ਰ ਮਿਲਾ ਜੋ, ਪਰਮ ਭਕ੍ਤ ਸਾਈਂ ਕਾ ਥਾ। ਜਂਜਾਲੋਂ ਸੇ ਮੁਕ੍ਤ ਮਗਰ, ਜਗਤੀ ਮੇਂ ਵਹ ਭੀ ਮੁਝਸਾ ਥਾ॥

Dharati ke atirikta jagata mem, mera kuchha avalamba na tha Bana bhikhari maim duniya mem, dara-dara thokara khata tha Aise mem eka mitra mila jo, parama bhakta Sai ka tha Jamjalom se mukta magara, jagati mem vaha bhi mujhasa tha

ਬਾਬਾ ਕੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਕੀ ਖਾਤਿਰ, ਮਿਲ ਦੋਨੋਂ ਨੇ ਕਿਯਾ ਵਿਚਾਰ। ਸਾਈਂ ਜੈਸੇ ਦਯਾ ਮੂਰ੍ਤਿ ਕੇ, ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਕੋ ਹੋ ਗਏ ਤੈਯਾਰ॥ ਪਾਵਨ ਸ਼ਿਰਡੀ ਨਗਰ ਮੇਂ ਜਾਕਰ, ਦੇਖ ਮਤਵਾਲੀ ਮੂਰਤਿ। ਧਨ੍ਯ ਜਨ੍ਮ ਹੋ ਗਯਾ ਕਿ ਹਮਨੇ, ਜਬ ਦੇਖੀ ਸਾਈਂ ਕੀ ਸੂਰਤਿ ॥

Baba ke darshana ki khatira, mila donom ne kiya vichara Sai jaise daya murti ke, darshana ko ho gae taiyara Pavana shiradi nagara mem jakara, dekha matavali murati Dhanya janma ho gaya ki hamane, jaba dekhi Sai ki surati

ਜਬ ਸੇ ਕਿਏ ਹੈਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਹਮਨੇ, ਦੁਃਖ ਸਾਰਾ ਕਾਫੂਰ ਹੋ ਗਯਾ। ਸਂਕਟ ਸਾਰੇ ਮਿਟੈ ਔਰ, ਵਿਪਦਾਓਂ ਕਾ ਅਨ੍ਤ ਹੋ ਗਯਾ॥ ਮਾਨ ਔਰ ਸਮ੍ਮਾਨ ਮਿਲਾ, ਭਿਕ੍षਾ ਮੇਂ ਹਮਕੋ ਬਾਬਾ ਸੇ। ਪ੍ਰਤਿਬਿਮ੍ਬਿਤ ਹੋ ਉਠੇ ਜਗਤ ਮੇਂ, ਹਮ ਸਾਈਂ ਕੀ ਆਭਾ ਸੇ॥

Jaba se kie haim darshana hamane, duhkha sara kaphura ho gaya Samkata sare mitai aura, vipadaom ka anta ho gaya Mana aura sammana mila, bhiksha mem hamako baba se Pratibimbita ho uthe jagata mem, hama Sai ki abha se

ਬਾਬਾ ਨੇ ਸਨ੍ਮਾਨ ਦਿਯਾ ਹੈ, ਮਾਨ ਦਿਯਾ ਇਸ ਜੀਵਨ ਮੇਂ। ਇਸਕਾ ਹੀ ਸਂਬਲ ਲੇ ਮੈਂ, ਹਂਸਤਾ ਜਾਊਂਗਾ ਜੀਵਨ ਮੇਂ॥ ਸਾਈਂ ਕੀ ਲੀਲਾ ਕਾ ਮੇਰੇ, ਮਨ ਪਰ ਐਸਾ ਅਸਰ ਹੁਆ। ਲਗਤਾ ਜਗਤੀ ਕੇ ਕਣ-ਕਣ ਮੇਂ, ਜੈਸੇ ਹੋ ਵਹ ਭਰਾ ਹੁਆ॥

Baba ne sanmana diya hai, mana diya isa jivana mem Isaka hi sambala le maim, hamsata jaumga jivana mem Sai ki lila ka mere, mana para aisa asara hua Lagata jagati ke kana-kana mem, jaise ho vaha bhara hua

'ਕਾਸ਼ੀਰਾਮ' ਬਾਬਾ ਕਾ ਭਕ੍ਤ, ਸ਼ਿਰਡੀ ਮੇਂ ਰਹਤਾ ਥਾ। ਮੈਂ ਸਾਈਂ ਕਾ ਸਾਈਂ ਮੇਰਾ, ਵਹ ਦੁਨਿਯਾ ਸੇ ਕਹਤਾ ਥਾ॥ ਸੀਕਰ ਸ੍ਵਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰ ਬੇਚਤਾ, ਗ੍ਰਾਮ-ਨਗਰ ਬਾਜਾਰੋਂ ਮੇਂ। ਝਂਕृਤ ਉਸਕੀ ਹृਦਯ ਤਂਤ੍ਰੀ ਥੀ, ਸਾਈਂ ਕੀ ਝਂਕਾਰੋਂ ਮੇਂ॥

'Kashirama' baba ka bhakta, shiradi mem rahata tha Maim Sai ka Sai mera, vaha duniya se kahata tha Sikara svayam vastra bechata, grama-nagara bajarom mem Jhamkrita usaki hridaya tamtri thi, Sai ki jhamkarom mem

ਸ੍ਤਬ੍ਧ ਨਿਸ਼ਾ ਥੀ, ਥੇ ਸੋਯ, ਰਜਨੀ ਆਂਚਲ ਮੇਂ ਚਾਂਦ ਸਿਤਾਰੇ। ਨਹੀਂ ਸੂਝਤਾ ਰਹਾ ਹਾਥ ਕੋ ਹਾਥ ਤਿਮਿਰ ਕੇ ਮਾਰੇ॥ ਵਸ੍ਤ੍ਰ ਬੇਚਕਰ ਲੌਟ ਰਹਾ ਥਾ, ਹਾਯ ! ਹਾਟ ਸੇ ਕਾਸ਼ੀ। ਵਿਚਿਤ੍ਰ ਬ़ਡ़ਾ ਸਂਯੋਗ ਕਿ ਉਸ ਦਿਨ, ਆਤਾ ਥਾ ਏਕਾਕੀ॥

Stabdha nisha thi, the soya, rajani amchala mem chanda sitare Nahim sujhata raha hatha ko hatha timira ke mare Vastra bechakara lauta raha tha, haya ! hata se kashi Vichitra ba़da़a samyoga ki usa dina, ata tha ekaki

ਘੇਰ ਰਾਹ ਮੇਂ ਖ़ਡ़ੇ ਹੋ ਗਏ, ਉਸੇ ਕੁਟਿਲ ਅਨ੍ਯਾਯੀ। ਮਾਰੋ ਕਾਟੋ ਲੂਟੋ ਇਸਕੀ ਹੀ, ਧ੍ਵਨਿ ਪ़ਡ़ੀ ਸੁਨਾਈ॥ ਲੂਟ ਪੀਟਕਰ ਉਸੇ ਵਹਾਂ ਸੇ ਕੁਟਿਲ ਗਏ ਚਮ੍ਪਤ ਹੋ। ਆਘਾਤੋਂ ਮੇਂ ਮਰ੍ਮਾਹਤ ਹੋ, ਉਸਨੇ ਦੀ ਸਂਜ੍ਞਾ ਖੋ ॥

Ghera raha mem kha़da़e ho gae, use kutila anyayi Maro kato luto isaki hi, dhvani pa़da़i sunai Luta pitakara use vahan se kutila gae champata ho Aghatom mem marmahata ho, usane di samjna kho

ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਤਕ ਪ़ਡ़ਾ ਰਹ ਵਹ, ਵਹੀਂ ਉਸੀ ਹਾਲਤ ਮੇਂ। ਜਾਨੇ ਕਬ ਕੁਛ ਹੋਸ਼ ਹੋ ਉਠਾ, ਵਹੀਂ ਉਸਕੀ ਪਲਕ ਮੇਂ॥ ਅਨਜਾਨੇ ਹੀ ਉਸਕੇ ਮੁਂਹ ਸੇ, ਨਿਕਲ ਪ़ਡ़ਾ ਥਾ ਸਾਈਂ। ਜਿਸਕੀ ਪ੍ਰਤਿਧ੍ਵਨਿ ਸ਼ਿਰਡੀ ਮੇਂ, ਬਾਬਾ ਕੋ ਪ़ਡ़ੀ ਸੁਨਾਈ॥

Bahuta dera taka pa़da़a raha vaha, vahim usi halata mem Jane kaba kuchha hosha ho utha, vahim usaki palaka mem Anajane hi usake mumha se, nikala pa़da़a tha Sai Jisaki pratidhvani shiradi mem, baba ko pa़da़i sunai

ਕ੍षੁਬ੍ਧ ਹੋ ਉਠਾ ਮਾਨਸ ਉਨਕਾ, ਬਾਬਾ ਗਏ ਵਿਕਲ ਹੋ। ਲਗਤਾ ਜੈਸੇ ਘਟਨਾ ਸਾਰੀ, ਘਟੀ ਉਨ੍ਹੀਂ ਕੇ ਸਨ੍ਮੁਖ ਹੋ॥ ਉਨ੍ਮਾਦੀ ਸੇ ਇ़ਧਰ-ਉ़ਧਰ ਤਬ, ਬਾਬਾ ਲੇਗੇ ਭਟਕਨੇ। ਸਨ੍ਮੁਖ ਚੀਜੇਂ ਜੋ ਭੀ ਆਈ, ਉਨਕੋ ਲਗਨੇ ਪਟਕਨੇ॥

Kshubdha ho utha manasa unaka, baba gae vikala ho Lagata jaise ghatana sari, ghati unhim ke sanmukha ho Unmadi se i़dhara-u़dhara taba, baba lege bhatakane Sanmukha chijem jo bhi ai, unako lagane patakane

ਔਰ ਧਧਕਤੇ ਅਂਗਾਰੋਂ ਮੇਂ, ਬਾਬਾ ਨੇ ਅਪਨਾ ਕਰ ਡਾਲਾ। ਹੁਏ ਸਸ਼ਂਕਿਤ ਸਭੀ ਵਹਾਂ, ਲਖ ਤਾਣ੍ਡਵਨृਤ੍ਯ ਨਿਰਾਲਾ॥ ਸਮਝ ਗਏ ਸਬ ਲੋਗ, ਕਿ ਕੋਈ ਭਕ੍ਤ ਪ़ਡ़ਾ ਸਂਕਟ ਮੇਂ। ਕ੍षੁਭਿਤ ਖ़ਡ़ੇ ਥੇ ਸਭੀ ਵਹਾਂ, ਪਰ ਪ़ਡ़ੇ ਹੁਏ ਵਿਸ੍ਮਯ ਮੇਂ॥

Aura dhadhakate amgarom mem, baba ne apana kara dala Hue sashamkita sabhi vahan, lakha tandavanritya nirala Samajha gae saba loga, ki koi bhakta pa़da़a samkata mem Kshubhita kha़da़e the sabhi vahan, para pa़da़e hue vismaya mem

ਉਸੇ ਬਚਾਨੇ ਕੀ ਹੀ ਖਾਤਿਰ, ਬਾਬਾ ਆਜ ਵਿਕਲ ਹੈ। ਉਸਕੀ ਹੀ ਪੀ़ਡ़ਾ ਸੇ ਪੀਡਿਤ, ਉਨਕੀ ਅਨ੍ਤਃਸ੍ਥਲ ਹੈ॥ ਇਤਨੇ ਮੇਂ ਹੀ ਵਿਵਿਧ ਨੇ ਅਪਨੀ, ਵਿਚਿਤ੍ਰਤਾ ਦਿਖਲਾਈ। ਲਖ ਕਰ ਜਿਸਕੋ ਜਨਤਾ ਕੀ, ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਸਰਿਤਾ ਲਹਰਾਈ॥

Use bachane ki hi khatira, baba aja vikala hai Usaki hi pi़da़a se pidita, unaki antahsthala hai Itane mem hi vividha ne apani, vichitrata dikhalai Lakha kara jisako janata ki, shraddha sarita laharai

ਲੇਕਰ ਸਂਜ੍ਞਾਹੀਨ ਭਕ੍ਤ ਕੋ, ਗਾ़ਡ़ੀ ਏਕ ਵਹਾਂ ਆਈ। ਸਨ੍ਮੁਖ ਅਪਨੇ ਦੇਖ ਭਕ੍ਤ ਕੋ, ਸਾਈਂ ਕੀ ਆਂਖੇਂ ਭਰ ਆਈ॥ ਸ਼ਾਂਤ, ਧੀਰ, ਗਂਭੀਰ, ਸਿਨ੍ਧੁ ਸਾ, ਬਾਬਾ ਕਾ ਅਨ੍ਤਃਸ੍ਥਲ। ਆਜ ਨ ਜਾਨੇ ਕ੍ਯੋਂ ਰਹ-ਰਹਕਰ, ਹੋ ਜਾਤਾ ਥਾ ਚਂਚਲ ॥

Lekara samjnahina bhakta ko, ga़da़i eka vahan ai Sanmukha apane dekha bhakta ko, Sai ki amkhem bhara ai Shamta, dhira, gambhira, sindhu sa, baba ka antahsthala Aja na jane kyom raha-rahakara, ho jata tha chamchala

ਆਜ ਦਯਾ ਕੀ ਮੂਰ੍ਤਿ ਸ੍ਵਯਂ ਥਾ, ਬਨਾ ਹੁਆ ਉਪਚਾਰੀ। ਔਰ ਭਕ੍ਤ ਕੇ ਲਿਏ ਆਜ ਥਾ, ਦੇਵ ਬਨਾ ਪ੍ਰਤਿਹਾਰੀ॥ ਆਜ ਭਕ੍ਤਿ ਕੀ ਵਿषਮ ਪਰੀਕ੍षਾ ਮੇਂ, ਸਫਲ ਹੁਆ ਥਾ ਕਾਸ਼ੀ। ਉਸਕੇ ਹੀ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਕੀ ਖਾਤਿਰ ਥੇ, ਉਮ़ਡ़ੇ ਨਗਰ-ਨਿਵਾਸੀ॥

Aja daya ki murti svayam tha, bana hua upachari Aura bhakta ke lie aja tha, deva bana pratihari Aja bhakti ki vishama pariksha mem, saphala hua tha kashi Usake hi darshana ki khatira the, uma़da़e nagara-nivasi

ਜਬ ਭੀ ਔਰ ਜਹਾਂ ਭੀ ਕੋਈ, ਭਕ੍ਤ ਪ़ਡ़ੇ ਸਂਕਟ ਮੇਂ। ਉਸਕੀ ਰਕ੍षਾ ਕਰਨੇ ਬਾਬਾ, ਆਤੇ ਹੈਂ ਪਲਭਰ ਮੇਂ॥ ਯੁਗ-ਯੁਗ ਕਾ ਹੈ ਸਤ੍ਯ ਯਹ, ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਨਈ ਕਹਾਨੀ। ਆਪਤਗ੍ਰਸ੍ਤ ਭਕ੍ਤ ਜਬ ਹੋਤਾ, ਜਾਤੇ ਖੁਦ ਅਨ੍ਤਰ੍ਯਾਮੀ॥

Jaba bhi aura jaham bhi koi, bhakta pa़da़e samkata mem Usaki raksha karane baba, ate haim palabhara mem Yuga-yuga ka hai satya yaha, nahim koi nai kahani Apatagrasta bhakta jaba hota, jate khuda antaryami

ਭੇਦ-ਭਾਵ ਸੇ ਪਰੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਮਾਨਵਤਾ ਕੇ ਥੇ ਸਾਈਂ। ਜਿਤਨੇ ਪ੍ਯਾਰੇ ਹਿਨ੍ਦੁ-ਮੁਸ੍ਲਿਮ, ਉਤਨੇ ਹੀ ਥੇ ਸਿਕ੍ਖ ਈਸਾਈਂ॥ ਭੇਦ-ਭਾਵ ਮਨ੍ਦਿਰ-ਮਸ੍ਜਿਦ ਕਾ, ਤੋਡ़-ਫੋਡ़ ਬਾਬਾ ਨੇ ਡਾਲਾ। ਰਾਹ ਰਹੀਮ ਸਭੀ ਉਨਕੇ ਥੇ, ਕृष੍ਣ ਕਰੀਮ ਅਲ੍ਲਾਤਾਲਾ॥

Bheda-bhava se pare pujari, manavata ke the Sai Jitane pyare hindu-muslima, utane hi the sikkha Isai Bheda-bhava mandira-masjida ka, toda़-phoda़ baba ne dala Raha rahima sabhi unake the, krishna karima allatala

ਘਣ੍ਟੇ ਕੀ ਪ੍ਰਤਿਧ੍ਵਨਿ ਸੇ ਗੂਂਜਾ, ਮਸ੍ਜਿਦ ਕਾ ਕੋਨਾ-ਕੋਨਾ। ਮਿਲੇ ਪਰਸ੍ਪਰ ਹਿਨ੍ਦੁ-ਮੁਸ੍ਲਿਮ, ਪ੍ਯਾਰ ਬਢ़ਾ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਦੂਨਾ॥ ਚਮਤ੍ਕਾਰ ਥਾ ਕਿਤਨਾ ਸੁਨ੍ਦਰ, ਪਰਿਚਯ ਇਸ ਕਾਯਾ ਨੇ ਦੀ। ਔਰ ਨੀਮ ਕਡੁਵਾਹਟ ਮੇਂ ਭੀ, ਮਿਠਾਸ ਬਾਬਾ ਨੇ ਭਰ ਦੀ॥

Ghante ki pratidhvani se gumja, masjida ka kona-kona Mile paraspara hindu-muslima, pyara badha़a dina-dina duna Chamatkara tha kitana sundara, parichaya isa kaya ne di Aura nima kaduvahata mem bhi, mithasa baba ne bhara di

ਸਬ ਕੋ ਸ੍ਨੇਹ ਦਿਯਾ ਸਾਈਂ ਨੇ, ਸਬਕੋ ਸਂਤੁਲ ਪ੍ਯਾਰ ਕਿਯਾ। ਜੋ ਕੁਛ ਜਿਸਨੇ ਭੀ ਚਾਹਾ, ਬਾਬਾ ਨੇ ਉਸਕੋ ਵਹੀ ਦਿਯਾ॥ ਐਸੇ ਸ੍ਨੇਹਸ਼ੀਲ ਭਾਜਨ ਕਾ, ਨਾਮ ਸਦਾ ਜੋ ਜਪਾ ਕਰੇ। ਪਰ੍ਵਤ ਜੈਸਾ ਦੁਃਖ ਨ ਕ੍ਯੋਂ ਹੋ, ਪਲਭਰ ਮੇਂ ਵਹ ਦੂਰ ਟਰੇ ॥

Saba ko sneha diya Sai ne, sabako samtula pyara kiya Jo kuchha jisane bhi chaha, baba ne usako vahi diya Aise snehashila bhajana ka, nama sada jo japa kare Parvata jaisa duhkha na kyom ho, palabhara mem vaha dura tare

ਸਾਈਂ ਜੈਸਾ ਦਾਤਾ ਹਮਨੇ, ਅਰੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਾ ਕੋਈ। ਜਿਸਕੇ ਕੇਵਲ ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਸੇ ਹੀ, ਸਾਰੀ ਵਿਪਦਾ ਦੂਰ ਗਈ॥ ਤਨ ਮੇਂ ਸਾਈਂ, ਮਨ ਮੇਂ ਸਾਈਂ, ਸਾਈਂ-ਸਾਈਂ ਭਜਾ ਕਰੋ। ਅਪਨੇ ਤਨ ਕੀ ਸੁਧਿ-ਬੁਧਿ ਖੋਕਰ, ਸੁਧਿ ਉਸਕੀ ਤੁਮ ਕਿਯਾ ਕਰੋ॥

Sai jaisa data hamane, are nahim dekha koi Jisake kevala darshana se hi, sari vipada dura gai Tana mem Sai, mana mem Sai, Sai-Sai bhaja karo Apane tana ki sudhi-budhi khokara, sudhi usaki tuma kiya karo

ਜਬ ਤੂ ਅਪਨੀ ਸੁਧਿ ਤਜ, ਬਾਬਾ ਕੀ ਸੁਧਿ ਕਿਯਾ ਕਰੇਗਾ। ਔਰ ਰਾਤ-ਦਿਨ ਬਾਬਾ-ਬਾਬਾ, ਹੀ ਤੂ ਰਟਾ ਕਰੇਗਾ॥ ਤੋ ਬਾਬਾ ਕੋ ਅਰੇ ! ਵਿਵਸ਼ ਹੋ, ਸੁਧਿ ਤੇਰੀ ਲੇਨੀ ਹੀ ਹੋਗੀ। ਤੇਰੀ ਹਰ ਇਚ੍ਛਾ ਬਾਬਾ ਕੋ ਪੂਰੀ ਹੀ ਕਰਨੀ ਹੋਗੀ॥

Jaba tu apani sudhi taja, baba ki sudhi kiya karega Aura rata-dina baba-baba, hi tu rata karega To baba ko are ! vivasha ho, sudhi teri leni hi hogi Teri hara ichchha baba ko puri hi karani hogi

ਜਂਗਲ, ਜਗਂਲ ਭਟਕ ਨ ਪਾਗਲ, ਔਰ ਢੂਂਢ़ਨੇ ਬਾਬਾ ਕੋ। ਏਕ ਜਗਹ ਕੇਵਲ ਸ਼ਿਰਡੀ ਮੇਂ, ਤੂ ਪਾਏਗਾ ਬਾਬਾ ਕੋ॥ ਧਨ੍ਯ ਜਗਤ ਮੇਂ ਪ੍ਰਾਣੀ ਹੈ ਵਹ, ਜਿਸਨੇ ਬਾਬਾ ਕੋ ਪਾਯਾ। ਦੁਃਖ ਮੇਂ, ਸੁਖ ਮੇਂ ਪ੍ਰਹਰ ਆਠ ਹੋ, ਸਾਈਂ ਕਾ ਹੀ ਗੁਣ ਗਾਯਾ॥

Jamgala, jagamla bhataka na pagala, aura dhumdha़ne baba ko Eka jagaha kevala shiradi mem, tu paega baba ko Dhanya jagata mem prani hai vaha, jisane baba ko paya Duhkha mem, sukha mem prahara atha ho, Sai ka hi guna gaya

ਗਿਰੇ ਸਂਕਟੋਂ ਕੇ ਪਰ੍ਵਤ, ਚਾਹੇ ਬਿਜਲੀ ਹੀ ਟੂਟ ਪਡ़ੇ। ਸਾਈਂ ਕਾ ਲੇ ਨਾਮ ਸਦਾ ਤੁਮ, ਸਨ੍ਮੁਖ ਸਬ ਕੇ ਰਹੋ ਅਡ़ੇ॥ ਇਸ ਬੂਢ़ੇ ਕੀ ਸੁਨ ਕਰਾਮਤ, ਤੁਮ ਹੋ ਜਾਓਗੇ ਹੈਰਾਨ। ਦਂਗ ਰਹ ਗਏ ਸੁਨਕਰ ਜਿਸਕੋ, ਜਾਨੇ ਕਿਤਨੇ ਚਤੁਰ ਸੁਜਾਨ॥

Gire samkatom ke parvata, chahe bijali hi tuta pada़e Sai ka le nama sada tuma, sanmukha saba ke raho ada़e Isa budha़e ki suna karamata, tuma ho jaoge hairana Damga raha gae sunakara jisako, jane kitane chatura sujana

ਏਕ ਬਾਰ ਸ਼ਿਰਡੀ ਮੇਂ ਸਾਧੁ, ਢ़ੋਂਗੀ ਥਾ ਕੋਈ ਆਯਾ। ਭੋਲੀ-ਭਾਲੀ ਨਗਰ-ਨਿਵਾਸੀ, ਜਨਤਾ ਕੋ ਥਾ ਭਰਮਾਯਾ॥ ਜਡ़ੀ-ਬੂਟਿਯਾਂ ਉਨ੍ਹੇਂ ਦਿਖਾਕਰ, ਕਰਨੇ ਲਗਾ ਵਹ ਭਾषਣ। ਕਹਨੇ ਲਗਾ ਸੁਨੋ ਸ਼੍ਰੋਤਾਗਣ, ਘਰ ਮੇਰਾ ਹੈ ਵृਨ੍ਦਾਵਨ ॥

Eka bara shiradi mem sadhu, dha़omgi tha koi aya Bholi-bhali nagara-nivasi, janata ko tha bharamaya Jada़i-butiyam unhem dikhakara, karane laga vaha bhashana Kahane laga suno shrotagana, ghara mera hai vrindavana

ਔषਧਿ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਏਕ ਹੈ, ਔਰ ਅਜਬ ਇਸਮੇਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿ। ਇਸਕੇ ਸੇਵਨ ਕਰਨੇ ਸੇ ਹੀ, ਹੋ ਜਾਤੀ ਦੁਃਖ ਸੇ ਮੁਕ੍ਤਿ॥ ਅਗਰ ਮੁਕ੍ਤ ਹੋਨਾ ਚਾਹੋ, ਤੁਮ ਸਂਕਟ ਸੇ ਬੀਮਾਰੀ ਸੇ। ਤੋ ਹੈ ਮੇਰਾ ਨਮ੍ਰ ਨਿਵੇਦਨ, ਹਰ ਨਰ ਸੇ, ਹਰ ਨਾਰੀ ਸੇ॥

Aushadhi mere pasa eka hai, aura ajaba isamem shakti Isake sevana karane se hi, ho jati duhkha se mukti Agara mukta hona chaho, tuma samkata se bimari se To hai mera namra nivedana, hara nara se, hara nari se

ਲੋ ਖਰੀਦ ਤੁਮ ਇਸਕੋ, ਇਸਕੀ ਸੇਵਨ ਵਿਧਿਯਾਂ ਹੈਂ ਨ੍ਯਾਰੀ। ਯਦ੍ਯਪਿ ਤੁਚ੍ਛ ਵਸ੍ਤੁ ਹੈ ਯਹ, ਗੁਣ ਉਸਕੇ ਹੈਂ ਅਤਿ ਭਾਰੀ॥ ਜੋ ਹੈ ਸਂਤਤਿ ਹੀਨ ਯਹਾਂ ਯਦਿ, ਮੇਰੀ ਔषਧਿ ਕੋ ਖਾਏ। ਪੁਤ੍ਰ-ਰਤ੍ਨ ਹੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ, ਅਰੇ ਵਹ ਮੁਂਹ ਮਾਂਗਾ ਫਲ ਪਾਏ॥

Lo kharida tuma isako, isaki sevana vidhiyam haim nyari Yadyapi tuchchha vastu hai yaha, guna usake haim ati bhari Jo hai samtati hina yaham yadi, meri aushadhi ko khae Putra-ratna ho prapta, are vaha mumha mamga phala pae

ਔषਧਿ ਮੇਰੀ ਜੋ ਨ ਖਰੀਦੇ, ਜੀਵਨ ਭਰ ਪਛਤਾਏਗਾ। ਮੁਝ ਜੈਸਾ ਪ੍ਰਾਣੀ ਸ਼ਾਯਦ ਹੀ, ਅਰੇ ਯਹਾਂ ਆ ਪਾਏਗਾ॥ ਦੁਨਿਯਾ ਦੋ ਦਿਨੋਂ ਕਾ ਮੇਲਾ ਹੈ, ਮੌਜ ਸ਼ੌਕ ਤੁਮ ਭੀ ਕਰ ਲੋ। ਅਗਰ ਇਸਸੇ ਮਿਲਤਾ ਹੈ, ਸਬ ਕੁਛ, ਤੁਮ ਭੀ ਇਸਕੋ ਲੇ ਲੋ॥

Aushadhi meri jo na kharide, jivana bhara pachhataega Mujha jaisa prani shayada hi, are yaham a paega Duniya do dinom ka mela hai, mauja shauka tuma bhi kara lo Agara isase milata hai, saba kuchha, tuma bhi isako le lo

ਹੈਰਾਨੀ ਬਢ़ਤੀ ਜਨਤਾ ਕੀ, ਲਖ ਇਸਕੀ ਕਾਰਸ੍ਤਾਨੀ। ਪ੍ਰਮੁਦਿਤ ਵਹ ਭੀ ਮਨ- ਹੀ-ਮਨ ਥਾ, ਲਖ ਲੋਗੋਂ ਕੀ ਨਾਦਾਨੀ॥ ਖਬਰ ਸੁਨਾਨੇ ਬਾਬਾ ਕੋ ਯਹ, ਗਯਾ ਦੌਡ़ਕਰ ਸੇਵਕ ਏਕ। ਸੁਨਕਰ ਭृਕੁਟੀ ਤਨੀ ਔਰ, ਵਿਸ੍ਮਰਣ ਹੋ ਗਯਾ ਸਭੀ ਵਿਵੇਕ॥

Hairani badha़ti janata ki, lakha isaki karastani Pramudita vaha bhi mana- hi-mana tha, lakha logom ki nadani Khabara sunane baba ko yaha, gaya dauda़kara sevaka eka Sunakara bhrikuti tani aura, vismarana ho gaya sabhi viveka

ਹੁਕ੍ਮ ਦਿਯਾ ਸੇਵਕ ਕੋ, ਸਤ੍ਵਰ ਪਕਡ़ ਦੁष੍ਟ ਕੋ ਲਾਓ। ਯਾ ਸ਼ਿਰਡੀ ਕੀ ਸੀਮਾ ਸੇ, ਕਪਟੀ ਕੋ ਦੂਰ ਭਗਾਓ॥ ਮੇਰੇ ਰਹਤੇ ਭੋਲੀ-ਭਾਲੀ, ਸ਼ਿਰਡੀ ਕੀ ਜਨਤਾ ਕੋ। ਕੌਨ ਨੀਚ ਐਸਾ ਜੋ, ਸਾਹਸ ਕਰਤਾ ਹੈ ਛਲਨੇ ਕੋ ॥

Hukma diya sevaka ko, satvara pakada़ dushta ko lao Ya shiradi ki sima se, kapati ko dura bhagao Mere rahate bholi-bhali, shiradi ki janata ko Kauna nicha aisa jo, sahasa karata hai chhalane ko

ਪਲਭਰ ਮੇਂ ਐਸੇ ਢੋਂਗੀ, ਕਪਟੀ ਨੀਚ ਲੁਟੇਰੇ ਕੋ। ਮਹਾਨਾਸ਼ ਕੇ ਮਹਾਗਰ੍ਤ ਮੇਂ ਪਹੁਂਚਾ, ਦੂਂ ਜੀਵਨ ਭਰ ਕੋ॥ ਤਨਿਕ ਮਿਲਾ ਆਭਾਸ ਮਦਾਰੀ, ਕ੍ਰੂਰ, ਕੁਟਿਲ ਅਨ੍ਯਾਯੀ ਕੋ। ਕਾਲ ਨਾਚਤਾ ਹੈ ਅਬ ਸਿਰ ਪਰ, ਗੁਸ੍ਸਾ ਆਯਾ ਸਾਈਂ ਕੋ॥

Palabhara mem aise dhomgi, kapati nicha lutere ko Mahanasha ke mahagarta mem pahuncha, dun jivana bhara ko Tanika mila abhasa madari, krura, kutila anyayi ko Kala nachata hai aba sira para, gussa aya Sai ko

ਪਲਭਰ ਮੇਂ ਸਬ ਖੇਲ ਬਂਦ ਕਰ, ਭਾਗਾ ਸਿਰ ਪਰ ਰਖਕਰ ਪੈਰ। ਸੋਚ ਰਹਾ ਥਾ ਮਨ ਹੀ ਮਨ, ਭਗਵਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਬ ਖੈਰ॥ ਸਚ ਹੈ ਸਾਈਂ ਜੈਸਾ ਦਾਨੀ, ਮਿਲ ਨ ਸਕੇਗਾ ਜਗ ਮੇਂ। ਅਂਸ਼ ਈਸ਼ ਕਾ ਸਾਈਂ ਬਾਬਾ, ਉਨ੍ਹੇਂ ਨ ਕੁਛ ਭੀ ਮੁਸ਼੍ਕਿਲ ਜਗ ਮੇਂ॥

Palabhara mem saba khela bamda kara, bhaga sira para rakhakara paira Socha raha tha mana hi mana, bhagavana nahim hai aba khaira Sacha hai Sai jaisa dani, mila na sakega jaga mem Amsha isha ka Sai baba, unhem na kuchha bhi mushkila jaga mem

ਸ੍ਨੇਹ, ਸ਼ੀਲ, ਸੌਜਨ੍ਯ ਆਦਿ ਕਾ, ਆਭੂषਣ ਧਾਰਣ ਕਰ। ਬਢ़ਤਾ ਇਸ ਦੁਨਿਯਾ ਮੇਂ ਜੋ ਭੀ, ਮਾਨਵ ਸੇਵਾ ਕੇ ਪਥ ਪਰ॥ ਵਹੀ ਜੀਤ ਲੇਤਾ ਹੈ ਜਗਤੀ ਕੇ, ਜਨ ਜਨ ਕਾ ਅਨ੍ਤਃਸ੍ਥਲ। ਉਸਕੀ ਏਕ ਉਦਾਸੀ ਹੀ, ਜਗ ਕੋ ਕਰ ਦੇਤੀ ਹੈ ਵਿਹ੍ਵਲ॥

Sneha, shila, saujanya adi ka, abhushana dharana kara Badha़ta isa duniya mem jo bhi, manava seva ke patha para Vahi jita leta hai jagati ke, jana jana ka antahsthala Usaki eka udasi hi, jaga ko kara deti hai vihvala

ਜਬ-ਜਬ ਜਗ ਮੇਂ ਭਾਰ ਪਾਪ ਕਾ, ਬਢ़-ਬਢ़ ਹੀ ਜਾਤਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਮਿਟਾਨੇ ਕੀ ਹੀ ਖਾਤਿਰ, ਅਵਤਾਰੀ ਹੀ ਆਤਾ ਹੈ॥ ਪਾਪ ਔਰ ਅਨ੍ਯਾਯ ਸਭੀ ਕੁਛ, ਇਸ ਜਗਤੀ ਕਾ ਹਰ ਕੇ। ਦੂਰ ਭਗਾ ਦੇਤਾ ਦੁਨਿਯਾ ਕੇ, ਦਾਨਵ ਕੋ ਕ੍षਣ ਭਰ ਕੇ॥

Jaba-jaba jaga mem bhara papa ka, badha़-badha़ hi jata hai Use mitane ki hi khatira, avatari hi ata hai Papa aura anyaya sabhi kuchha, isa jagati ka hara ke Dura bhaga deta duniya ke, danava ko kshana bhara ke

ਸ੍ਨੇਹ ਸੁਧਾ ਕੀ ਧਾਰ ਬਰਸਨੇ, ਲਗਤੀ ਹੈ ਇਸ ਦੁਨਿਯਾ ਮੇਂ। ਗਲੇ ਪਰਸ੍ਪਰ ਮਿਲਨੇ ਲਗਤੇ, ਹੈਂ ਜਨ-ਜਨ ਆਪਸ ਮੇਂ॥ ਐਸੇ ਅਵਤਾਰੀ ਸਾਈਂ, ਮृਤ੍ਯੁਲੋਕ ਮੇਂ ਆਕਰ। ਸਮਤਾ ਕਾ ਯਹ ਪਾਠ ਪਢ़ਾਯਾ, ਸਬਕੋ ਅਪਨਾ ਆਪ ਮਿਟਾਕਰ ॥

Sneha sudha ki dhara barasane, lagati hai isa duniya mem Gale paraspara milane lagate, haim jana-jana apasa mem Aise avatari Sai, mrityuloka mem akara Samata ka yaha patha padha़aya, sabako apana apa mitakara

ਨਾਮ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਮਸ੍ਜਿਦ ਕਾ, ਰਖਾ ਸ਼ਿਰਡੀ ਮੇਂ ਸਾਈਂ ਨੇ। ਦਾਪ, ਤਾਪ, ਸਂਤਾਪ ਮਿਟਾਯਾ, ਜੋ ਕੁਛ ਆਯਾ ਸਾਈਂ ਨੇ॥ ਸਦਾ ਯਾਦ ਮੇਂ ਮਸ੍ਤ ਰਾਮ ਕੀ, ਬੈਠੇ ਰਹਤੇ ਥੇ ਸਾਈਂ। ਪਹਰ ਆਠ ਹੀ ਰਾਮ ਨਾਮ ਕੋ, ਭਜਤੇ ਰਹਤੇ ਥੇ ਸਾਈਂ॥

Nama dvaraka masjida ka, rakha shiradi mem Sai ne Dapa, tapa, samtapa mitaya, jo kuchha aya Sai ne Sada yada mem masta rama ki, baithe rahate the Sai Pahara atha hi rama nama ko, bhajate rahate the Sai

ਸੂਖੀ-ਰੂਖੀ ਤਾਜੀ ਬਾਸੀ, ਚਾਹੇ ਯਾ ਹੋਵੇ ਪਕਵਾਨ। ਸੌਦਾ ਪ੍ਯਾਰ ਕੇ ਭੂਖੇ ਸਾਈਂ ਕੀ, ਖਾਤਿਰ ਥੇ ਸਭੀ ਸਮਾਨ॥ ਸ੍ਨੇਹ ਔਰ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਸੇ ਅਪਨੀ, ਜਨ ਜੋ ਕੁਛ ਦੇ ਜਾਤੇ ਥੇ। ਬਡ़ੇ ਚਾਵ ਸੇ ਉਸ ਭੋਜਨ ਕੋ, ਬਾਬਾ ਪਾਵਨ ਕਰਤੇ ਥੇ॥

Sukhi-rukhi taji basi, chahe ya hove pakavana Sauda pyara ke bhukhe Sai ki, khatira the sabhi samana Sneha aura shraddha se apani, jana jo kuchha de jate the Bada़e chava se usa bhojana ko, baba pavana karate the

ਕਭੀ-ਕਭੀ ਮਨ ਬਹਲਾਨੇ ਕੋ, ਬਾਬਾ ਬਾਗ ਮੇਂ ਜਾਤੇ ਥੇ। ਪ੍ਰਮੁਦਿਤ ਮਨ ਮੇਂ ਨਿਰਖ ਪ੍ਰਕृਤਿ, ਛਟਾ ਕੋ ਵੇ ਹੋਤੇ ਥੇ॥ ਰਂਗ-ਬਿਰਂਗੇ ਪੁष੍ਪ ਬਾਗ ਕੇ, ਮਂਦ-ਮਂਦ ਹਿਲ-ਡੁਲ ਕਰਕੇ। ਬੀਹਡ़ ਵੀਰਾਨੇ ਮਨ ਮੇਂ ਭੀ ਸ੍ਨੇਹ ਸਲਿਲ ਭਰ ਜਾਤੇ ਥੇ॥

Kabhi-kabhi mana bahalane ko, baba baga mem jate the Pramudita mana mem nirakha prakriti, chhata ko ve hote the Ramga-biramge pushpa baga ke, mamda-mamda hila-dula karake Bihada़ virane mana mem bhi sneha salila bhara jate the

ਐਸੀ ਸਮੁਧੁਰ ਬੇਲਾ ਮੇਂ ਭੀ, ਦੁਖ ਆਪਾਤ, ਵਿਪਦਾ ਕੇ ਮਾਰੇ। ਅਪਨੇ ਮਨ ਕੀ ਵ੍ਯਥਾ ਸੁਨਾਨੇ, ਜਨ ਰਹਤੇ ਬਾਬਾ ਕੋ ਘੇਰੇ॥ ਸੁਨਕਰ ਜਿਨਕੀ ਕਰੂਣਕਥਾ ਕੋ, ਨਯਨ ਕਮਲ ਭਰ ਆਤੇ ਥੇ। ਦੇ ਵਿਭੂਤਿ ਹਰ ਵ੍ਯਥਾ, ਸ਼ਾਂਤਿ, ਉਨਕੇ ਉਰ ਮੇਂ ਭਰ ਦੇਤੇ ਥੇ॥

Aisi samudhura bela mem bhi, dukha apata, vipada ke mare Apane mana ki vyatha sunane, jana rahate baba ko ghere Sunakara jinaki karunakatha ko, nayana kamala bhara ate the De vibhuti hara vyatha, shamti, unake ura mem bhara dete the

ਜਾਨੇ ਕ੍ਯਾ ਅਦ੍ਭੁਤ ਸ਼ਿਕ੍ਤ, ਉਸ ਵਿਭੂਤਿ ਮੇਂ ਹੋਤੀ ਥੀ। ਜੋ ਧਾਰਣ ਕਰਤੇ ਮਸ੍ਤਕ ਪਰ, ਦੁਃਖ ਸਾਰਾ ਹਰ ਲੇਤੀ ਥੀ॥ ਧਨ੍ਯ ਮਨੁਜ ਵੇ ਸਾਕ੍षਾਤ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਨ, ਜੋ ਬਾਬਾ ਸਾਈਂ ਕੇ ਪਾਏ। ਧਨ੍ਯ ਕਮਲ ਕਰ ਉਨਕੇ ਜਿਨਸੇ, ਚਰਣ-ਕਮਲ ਵੇ ਪਰਸਾਏ ॥

Jane kya adbhuta shikta, usa vibhuti mem hoti thi Jo dharana karate mastaka para, duhkha sara hara leti thi Dhanya manuja ve sakshat darshana, jo baba Sai ke pae Dhanya kamala kara unake jinase, charana-kamala ve parasae

ਕਾਸ਼ ਨਿਰ੍ਭਯ ਤੁਮਕੋ ਭੀ, ਸਾਕ੍षਾਤ੍ ਸਾਈਂ ਮਿਲ ਜਾਤਾ। ਵਰ੍षੋਂ ਸੇ ਉਜਡ़ਾ ਚਮਨ ਅਪਨਾ, ਫਿਰ ਸੇ ਆਜ ਖਿਲ ਜਾਤਾ ॥ ਗਰ ਪਕਡ़ਤਾ ਮੈਂ ਚਰਣ ਸ਼੍ਰੀ ਕੇ, ਨਹੀਂ ਛੋਡ़ਤਾ ਉਮ੍ਰਭਰ। ਮਨਾ ਲੇਤਾ ਮੈਂ ਜਰੂਰ ਉਨਕੋ, ਗਰ ਰੂਠਤੇ ਸਾਈਂ ਮੁਝ ਪਰ ॥

Kasha nirbhaya tumako bhi, sakshat Sai mila jata Varshom se ujada़a chamana apana, phira se aja khila jata Gara pakada़ta maim charana shri ke, nahim chhoda़ta umrabhara Mana leta maim jarura unako, gara ruthate Sai mujha para