Mantra.Tips
shivastotradakshinamurthyadi-shankaracharya

दक्षिणामूर्ति स्तोत्रम् in Punjabi (Gurmukhi)

ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 1× repetitions·🕐 Early morning during meditation; especially on Guru Purnima and on Thursdays·📜 Composed by Adi Shankaracharya
Share:

Origin & Story

Composed by Adi Shankaracharya · Adi Shankaracharya · c. 8th century CE

The Dakshinamurthy Stotram is one of the most celebrated philosophical hymns of Adi Shankaracharya, the great teacher of Advaita Vedanta. It contemplates Lord Shiva in the form of Dakshinamurti — the silent Adi-Guru seated beneath the banyan tree, who instructs the eldest of sages in the knowledge of the Self through silence alone. In ten luminous verses Shankara unfolds the vision that the whole universe is but a reflection within one's own non-dual consciousness, appearing outside through maya as a dream or a city seen in a mirror, and that realizing this one Self is liberation. The hymn is framed by a dhyana (meditation) verse and a closing salutation.

Complete Text with Meaning

किसी भी पंक्ति या ▶ बटन पर टैप कर सुनें

Verse 1

ਮੌਨਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਪ੍ਰਕਟਿਤਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯੁਵਾਨਂ ਵਰ੍षਿष੍ਠਾਨ੍ਤੇ ਵਸਦृषਿਗਣੈਰਾਵृਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਿष੍ਠੈਃ ਆਚਾਰ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕਰਕਲਿਤਚਿਨ੍ਮੁਦ੍ਰਮਾਨਨ੍ਦਰੂਪਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਂ ਮੁਦਿਤਵਦਨਂ ਦਕ੍षਿਣਾਮੂਰ੍ਤਿਮੀਡੇ

maunavyākhyāprakaṭitaparabrahmatattvaṃ yuvānaṃ varṣiṣṭhānte vasadṛṣigaṇairāvṛtaṃ brahmaniṣṭhaiḥ | ācāryendraṃ karakalitacinmudramānandarūpaṃ svātmārāmaṃ muditavadanaṃ dakṣiṇāmūrtimīḍe ||

Meaning:मैं उन दक्षिणामूर्ति की वन्दना करता हूँ — जो रूप में नित्य-युवा हैं, फिर भी ब्रह्म में स्थित वृद्ध ऋषियों से घिरे बैठे हैं; जो मौन के द्वारा परब्रह्म तत्त्व का उपदेश देते हैं; जो आचार्यों में श्रेष्ठ हैं, जिनका हाथ चिन्मुद्रा में है, जिनका स्वरूप आनन्द है, जो अपने ही आत्मा में रमण करते हैं, और जिनका मुख प्रसन्नता से युक्त है।

Verse 2

ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਦਰ੍ਪਣਦृਸ਼੍ਯਮਾਨਨਗਰੀਤੁਲ੍ਯਂ ਨਿਜਾਨ੍ਤਰ੍ਗਤਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨਾਤ੍ਮਨਿ ਮਾਯਯਾ ਬਹਿਰਿਵੋਦ੍ਭੂਤਂ ਯਥਾ ਨਿਦ੍ਰਯਾ ਯਃ ਸਾਕ੍षਾਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਪ੍ਰਬੋਧਸਮਯੇ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਮੇਵਾਦ੍ਵਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁਮੂਰ੍ਤਯੇ ਨਮ ਇਦਂ ਸ਼੍ਰੀਦਕ੍षਿਣਾਮੂਰ੍ਤਯੇ ੧॥

viśvaṃ darpaṇadṛśyamānanagarītulyaṃ nijāntargataṃ paśyannātmani māyayā bahirivodbhūtaṃ yathā nidrayā | yaḥ sākṣātkurute prabodhasamaye svātmānamevādvayaṃ tasmai śrīgurumūrtaye nama idaṃ śrīdakṣiṇāmūrtaye || 1||

Meaning:यह विश्व दर्पण में दिखाई देने वाली नगरी के समान है — जो अपने ही आत्मा के भीतर है, फिर भी माया के कारण बाहर उत्पन्न-सा प्रतीत होता है, जैसे स्वप्न में। जो ज्ञान के जागरण के समय इसे अपने ही अद्वय आत्मा के रूप में साक्षात् अनुभव करते हैं — उन गुरुस्वरूप श्रीदक्षिणामूर्ति को यह नमस्कार है।

Verse 3

ਬੀਜਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰਿਵਾਙ੍ਕੁਰੋ ਜਗਦਿਦਂ ਪ੍ਰਾਙ੍ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪਂ ਪੁਨਃ ਮਾਯਾਕਲ੍ਪਿਤਦੇਸ਼ਕਾਲਕਲਨਾਵੈਚਿਤ੍ਰ੍ਯਚਿਤ੍ਰੀਕृਤਮ੍ ਮਾਯਾਵੀਵ ਵਿਜृਮ੍ਭਯਤ੍ਯਪਿ ਮਹਾਯੋਗੀਵ ਯਃ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁਮੂਰ੍ਤਯੇ ਨਮ ਇਦਂ ਸ਼੍ਰੀਦਕ੍षਿਣਾਮੂਰ੍ਤਯੇ ੨॥

bījasyāntarivāṅkuro jagadidaṃ prāṅnirvikalpaṃ punaḥ māyākalpitadeśakālakalanāvaicitryacitrīkṛtam | māyāvīva vijṛmbhayatyapi mahāyogīva yaḥ svecchayā tasmai śrīgurumūrtaye nama idaṃ śrīdakṣiṇāmūrtaye || 2||

Meaning:यह विश्व प्रकट होने से पूर्व बीज के भीतर छिपे अंकुर के समान निर्विकल्प (अभेद) था; फिर माया द्वारा कल्पित देश और काल के भेद से विचित्र विविधता में रचा जाकर, जिसे वे अपनी इच्छा से प्रकट करते हैं — किसी मायावी अथवा महायोगी के समान। उन गुरुस्वरूप श्रीदक्षिणामूर्ति को यह नमस्कार है।

Verse 4

ਯਸ੍ਯੈਵ ਸ੍ਫੁਰਣਂ ਸਦਾਤ੍ਮਕਮਸਤ੍ਕਲ੍ਪਾਰ੍ਥਕਂ ਭਾਸਤੇ ਸਾਕ੍षਾਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਸੀਤਿ ਵੇਦਵਚਸਾ ਯੋ ਬੋਧਯਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤਾਨ੍ ਯਤ੍ਸਾਕ੍षਾਤ੍ਕਰਣਾਦ੍ਭਵੇਨ੍ਨ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਭਵਾਮ੍ਭੋਨਿਧੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁਮੂਰ੍ਤਯੇ ਨਮ ਇਦਂ ਸ਼੍ਰੀਦਕ੍षਿਣਾਮੂਰ੍ਤਯੇ ੩॥

yasyaiva sphuraṇaṃ sadātmakamasatkalpārthakaṃ bhāsate sākṣāttattvamasīti vedavacasā yo bodhayatyāśritān | yatsākṣātkaraṇādbhavenna punarāvṛttirbhavāmbhonidhau tasmai śrīgurumūrtaye nama idaṃ śrīdakṣiṇāmūrtaye || 3||

Meaning:जिनका स्वयं-प्रकाश चैतन्य, स्वयं सत्स्वरूप होकर, असत् (मिथ्या) पदार्थों को भी सत्-सा भासित करता है; जो 'तत्त्वमसि' इस महान् वेद-वचन के द्वारा अपने आश्रितों को बोध कराते हैं; और जिनका साक्षात्कार होने पर संसार-सागर में पुनः आवृत्ति (पुनर्जन्म) नहीं होती। उन गुरुस्वरूप श्रीदक्षिणामूर्ति को यह नमस्कार है।

Verse 5

ਨਾਨਾਚ੍ਛਿਦ੍ਰਘਟੋਦਰਸ੍ਥਿਤਮਹਾਦੀਪਪ੍ਰਭਾਭਾਸ੍ਵਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਯਸ੍ਯ ਤੁ ਚਕ੍षੁਰਾਦਿਕਰਣਦ੍ਵਾਰਾ ਬਹਿਃ ਸ੍ਪਨ੍ਦਤੇ ਜਾਨਾਮੀਤਿ ਤਮੇਵ ਭਾਨ੍ਤਮਨੁਭਾਤ੍ਯੇਤਤ੍ਸਮਸ੍ਤਂ ਜਗਤ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁਮੂਰ੍ਤਯੇ ਨਮ ਇਦਂ ਸ਼੍ਰੀਦਕ੍षਿਣਾਮੂਰ੍ਤਯੇ ੪॥

nānācchidraghaṭodarasthitamahādīpaprabhābhāsvaraṃ jñānaṃ yasya tu cakṣurādikaraṇadvārā bahiḥ spandate | jānāmīti tameva bhāntamanubhātyetatsamastaṃ jagat tasmai śrīgurumūrtaye nama idaṃ śrīdakṣiṇāmūrtaye || 4||

Meaning:जिनका ज्ञान (चैतन्य), अनेक छिद्रों वाले घड़े के भीतर रखे महादीप के प्रकाश के समान, नेत्र आदि इन्द्रियों के द्वारों से बाहर स्पन्दित होता है; जब वे ही 'मैं जानता हूँ' इस रूप में प्रकाशित होते हैं, तब यह समस्त जगत् उन्हीं के पीछे (उन्हीं के प्रकाश से) प्रकाशित होता है। उन गुरुस्वरूप श्रीदक्षिणामूर्ति को यह नमस्कार है।

Verse 6

ਦੇਹਂ ਪ੍ਰਾਣਮਪੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣ੍ਯਪਿ ਚਲਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਵਿਦੁਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਬਾਲਾਨ੍ਧਜਡੋਪਮਾਸ੍ਤ੍ਵਹਮਿਤਿ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਭृਸ਼ਂ ਵਾਦਿਨਃ ਮਾਯਾਸ਼ਕ੍ਤਿਵਿਲਾਸਕਲ੍ਪਿਤਮਹਾ ਵ੍ਯਾਮੋਹਸਂਹਾਰਿਣੇ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁਮੂਰ੍ਤਯੇ ਨਮ ਇਦਂ ਸ਼੍ਰੀਦਕ੍षਿਣਾਮੂਰ੍ਤਯੇ ੫॥

dehaṃ prāṇamapīndriyāṇyapi calāṃ buddhiṃ ca śūnyaṃ viduḥ strībālāndhajaḍopamāstvahamiti bhrāntā bhṛśaṃ vādinaḥ | māyāśaktivilāsakalpitamahā vyāmohasaṃhāriṇe tasmai śrīgurumūrtaye nama idaṃ śrīdakṣiṇāmūrtaye || 5||

Meaning:'शरीर, प्राण, इन्द्रियाँ, चंचल बुद्धि अथवा शून्य — यही आत्मा है' — ऐसा स्त्री, बालक, अंधे और जड़ के समान भ्रमित वादी लोग अत्यन्त आग्रह से कहते हैं। माया-शक्ति के विलास से रचे गए इस महान् व्यामोह का संहार करने वाले — उन गुरुस्वरूप श्रीदक्षिणामूर्ति को यह नमस्कार है।

Verse 7

ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤਦਿਵਾਕਰੇਨ੍ਦੁਸਦृਸ਼ੋ ਮਾਯਾਸਮਾਚ੍ਛਾਦਨਾਤ੍ ਸਨ੍ਮਾਤ੍ਰਃ ਕਰਣੋਪਸਂਹਰਣਤੋ ਯੋऽਭੂਤ੍ਸੁषੁਪ੍ਤਃ ਪੁਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਗਸ੍ਵਾਪ੍ਸਮਿਤਿ ਪ੍ਰਬੋਧਸਮਯੇ ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਿਜ੍ਞਾਯਤੇ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁਮੂਰ੍ਤਯੇ ਨਮ ਇਦਂ ਸ਼੍ਰੀਦਕ੍षਿਣਾਮੂਰ੍ਤਯੇ ੬॥

rāhugrastadivākarendusadṛśo māyāsamācchādanāt sanmātraḥ karaṇopasaṃharaṇato yo’bhūtsuṣuptaḥ pumān | prāgasvāpsamiti prabodhasamaye yaḥ pratyabhijñāyate tasmai śrīgurumūrtaye nama idaṃ śrīdakṣiṇāmūrtaye || 6||

Meaning:राहु से ग्रस्त सूर्य अथवा चन्द्रमा के समान, मनुष्य गहरी निद्रा में इन्द्रियों के उपसंहार से माया से आच्छादित होकर केवल शुद्ध सत्ता-मात्र रह जाता है; और जागने के समय वह 'मैं पहले (सोता हुआ) था' इस प्रकार उस नित्य आत्मा को पहचानता है। उन गुरुस्वरूप श्रीदक्षिणामूर्ति को यह नमस्कार है।

Verse 8

ਬਾਲ੍ਯਾਦਿष੍ਵਪਿ ਜਾਗ੍ਰਦਾਦਿषੁ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਵਵਸ੍ਥਾਸ੍ਵਪਿ ਵ੍ਯਾਵृਤ੍ਤਾਸ੍ਵਨੁਵਰ੍ਤਮਾਨਮਹਮਿਤ੍ਯਨ੍ਤਃ ਸ੍ਫੁਰਨ੍ਤਂ ਸਦਾ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਕਟੀਕਰੋਤਿ ਭਜਤਾਂ ਯੋ ਮੁਦ੍ਰਯਾ ਭਦ੍ਰਯਾ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁਮੂਰ੍ਤਯੇ ਨਮ ਇਦਂ ਸ਼੍ਰੀਦਕ੍षਿਣਾਮੂਰ੍ਤਯੇ ੭॥

bālyādiṣvapi jāgradādiṣu tathā sarvāsvavasthāsvapi vyāvṛttāsvanuvartamānamahamityantaḥ sphurantaṃ sadā | svātmānaṃ prakaṭīkaroti bhajatāṃ yo mudrayā bhadrayā tasmai śrīgurumūrtaye nama idaṃ śrīdakṣiṇāmūrtaye || 7||

Meaning:बाल्य, यौवन, वृद्धावस्था आदि तथा जाग्रत्, स्वप्न, सुषुप्ति — इन सब बदलती हुई अवस्थाओं में भी जो 'मैं' रूप में निरन्तर भीतर स्फुरित रहता है, उस अपने आत्मा को जो अपने भक्तों के लिए कल्याणकारी (भद्र) मुद्रा के द्वारा प्रकट करते हैं। उन गुरुस्वरूप श्रीदक्षिणामूर्ति को यह नमस्कार है।

Verse 9

ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਕਾਰ੍ਯਕਾਰਣਤਯਾ ਸ੍ਵਸ੍ਵਾਮਿਸਂਬਨ੍ਧਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਚਾਰ੍ਯਤਯਾ ਤਥੈਵ ਪਿਤृਪੁਤ੍ਰਾਦ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾ ਭੇਦਤਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਜਾਗ੍ਰਤਿ ਵਾ ਏष ਪੁਰੁषੋ ਮਾਯਾਪਰਿਭ੍ਰਾਮਿਤਃ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁਮੂਰ੍ਤਯੇ ਨਮ ਇਦਂ ਸ਼੍ਰੀਦਕ੍षਿਣਾਮੂਰ੍ਤਯੇ ੮॥

viśvaṃ paśyati kāryakāraṇatayā svasvāmisaṃbandhataḥ śiṣyācāryatayā tathaiva pitṛputrādyātmanā bhedataḥ | svapne jāgrati vā ya eṣa puruṣo māyāparibhrāmitaḥ tasmai śrīgurumūrtaye nama idaṃ śrīdakṣiṇāmūrtaye || 8||

Meaning:माया से भ्रमित यह पुरुष, स्वप्न में अथवा जाग्रत् में, इस एक ही (आत्मा-रूप) विश्व को कार्य-कारण, स्वामी-सेवक, शिष्य-आचार्य, पिता-पुत्र आदि सम्बन्धों के भेद से अनेक रूपों में विभक्त देखता है। उन गुरुस्वरूप श्रीदक्षिणामूर्ति को यह नमस्कार है।

Verse 10

ਭੂਰਮ੍ਭਾਂਸ੍ਯਨਲੋऽਨਿਲੋऽਮ੍ਬਰਮਹਰ੍ਨਾਥੋ ਹਿਮਾਂਸ਼ੁਃ ਪੁਮਾਨ੍ ਇਤ੍ਯਾਭਾਤਿ ਚਰਾਚਰਾਤ੍ਮਕਮਿਦਂ ਯਸ੍ਯੈਵ ਮੂਰ੍ਤ੍ਯष੍ਟਕਮ੍ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਵਿਮृਸ਼ਤਾਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਭੋਃ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁਮੂਰ੍ਤਯੇ ਨਮ ਇਦਂ ਸ਼੍ਰੀਦਕ੍षਿਣਾਮੂਰ੍ਤਯੇ ੯॥

bhūrambhāṃsyanalo’nilo’mbaramaharnātho himāṃśuḥ pumān ityābhāti carācarātmakamidaṃ yasyaiva mūrtyaṣṭakam | nānyatkiñcana vidyate vimṛśatāṃ yasmātparasmādvibhoḥ tasmai śrīgurumūrtaye nama idaṃ śrīdakṣiṇāmūrtaye || 9||

Meaning:पृथ्वी, जल, अग्नि, वायु, आकाश, सूर्य, चन्द्र और जीव (पुरुष) — इन आठ रूपों (अष्टमूर्ति) के रूप में ही यह चराचर जगत् प्रतीत होता है; विचार करने वालों के लिए उन सर्वव्यापक परम तत्त्व से भिन्न और कुछ भी नहीं है। उन गुरुस्वरूप श्रीदक्षिणामूर्ति को यह नमस्कार है।

Verse 11

ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਤ੍ਵਮਿਤਿ ਸ੍ਫੁਟੀਕृਤਮਿਦਂ ਯਸ੍ਮਾਦਮੁष੍ਮਿਨ੍ ਸ੍ਤਵੇ ਤੇਨਾਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਾਤ੍ਤਦਰ੍ਥਮਨਨਾਦ੍ਧ੍ਯਾਨਾਚ੍ਚ ਸਙ੍ਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਤ੍ਵਮਹਾਵਿਭੂਤਿਸਹਿਤਂ ਸ੍ਯਾਦੀਸ਼੍ਵਰਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਤਃ ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯੇਤ੍ਤਤ੍ਪੁਨਰष੍ਟਧਾ ਪਰਿਣਤਂ ਚੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਵ੍ਯਾਹਤਮ੍ ੧੦॥

sarvātmatvamiti sphuṭīkṛtamidaṃ yasmādamuṣmin stave tenāsya śravaṇāttadarthamananāddhyānācca saṅkīrtanāt | sarvātmatvamahāvibhūtisahitaṃ syādīśvaratvaṃ svataḥ tataḥ siddhyettatpunaraṣṭadhā pariṇataṃ caiśvaryamavyāhatam || 10||

Meaning:इस स्तोत्र में 'सब कुछ आत्मा ही है' (सर्वात्मत्व) यह तत्त्व स्पष्ट किया गया है; अतः इसके श्रवण, अर्थ-मनन, ध्यान और संकीर्तन से सर्वात्मत्व की महान् विभूति सहित ईश्वरत्व स्वयं ही प्राप्त होता है, और उसके पश्चात् अष्टधा प्रकट होने वाला अबाधित ऐश्वर्य भी सिद्ध हो जाता है।

Verse 12

ਵਟਵਿਟਪਿਸਮੀਪੇ ਭੂਮਿਭਾਗੇ ਨਿषਣ੍ਣਂ ਸਕਲਮੁਨਿਜਨਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਨਦਾਤਾਰਮਾਰਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਗੁਰੁਮੀਸ਼ਂ ਦਕ੍षਿਣਾਮੂਰ੍ਤਿਦੇਵਂ ਜਨਨਮਰਣਦੁਃਖਚ੍ਛੇਦਦਕ੍षਂ ਨਮਾਮਿ

vaṭaviṭapisamīpe bhūmibhāge niṣaṇṇaṃ sakalamunijanānāṃ jñānadātāramārāt | tribhuvanagurumīśaṃ dakṣiṇāmūrtidevaṃ jananamaraṇaduḥkhacchedadakṣaṃ namāmi ||

Meaning:मैं उन दक्षिणामूर्ति देव को नमस्कार करता हूँ — जो वटवृक्ष के समीप भूमि पर विराजमान हैं, जो समस्त एकत्रित मुनिजनों को ज्ञान प्रदान करते हैं, जो तीनों लोकों के ईश और गुरु हैं, तथा जन्म-मरण के दुःख का छेदन करने में दक्ष (निपुण) हैं।

Word-by-Word Meaning

Click any word to hear its pronunciation

ਦਕ੍षਿਣਾਮੂਰ੍ਤਿ🔊DakṣiṇāmūrtiShiva as the supreme silent Guru, the south-facing teacher of knowledge
ਮੌਨਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾ🔊Mauna-vyākhyāexposition (of the highest truth) through silence
ਚਿਨ੍ਮੁਦ੍ਰ🔊Chin-mudrathe gesture of knowledge (thumb and forefinger joined), held in His hand
ਦਰ੍ਪਣਦृਸ਼੍ਯਮਾਨਨਗਰੀਤੁਲ੍ਯਂ🔊Darpaṇa-dṛśyamāna-nagarī-tulyaṃlike a city seen within a mirror
ਮਾਯਾ🔊Māyāthe cosmic power that makes the one Self appear as the many
ਅਦ੍ਵਯਂ🔊Advayaṃthe non-dual — the One without a second
ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਸਿ🔊Tattvamasi'That thou art' — the great Vedic dictum (mahāvākya)
ਪ੍ਰਬੋਧਸਮਯੇ🔊Prabodha-samayeat the moment of awakening / spiritual realization
ਮੂਰ੍ਤ੍ਯष੍ਟਕਮ੍🔊Mūrty-aṣṭakamthe eightfold form — earth, water, fire, air, ether, sun, moon and the soul
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਤ੍ਵਮ੍🔊Sarvātmatvaṃthe truth that the one Self is the Self of all
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਮ੍🔊Svātmānamone's own true Self
ਗੁਰੁਮੂਰ੍ਤਯੇ🔊Guru-mūrtayeto Him who is embodied as the Guru — the refrain of every verse

Benefits of Chanting दक्षिणामूर्ति स्तोत्रम्

One of the supreme philosophical hymns of Advaita Vedanta, composed by Adi Shankaracharya in ten verses (with a dhyana and closing verse)

Worships Shiva as Dakshinamurti — the ever-youthful, silent Guru who teaches the highest truth through silence (mauna)

Reveals the heart of Self-knowledge: that the whole universe shines within one's own non-dual Self, like a city reflected in a mirror

Recited by seekers of jnana (knowledge) and meditators, especially on Guru Purnima, on Thursdays and during contemplation

Its closing verse promises that hearing, reflecting on, meditating upon and chanting it bestows the glory of Self-realization and liberation (moksha)

A beloved text of the Vedanta path, cherished alike by teachers and students

How to Chant दक्षिणामूर्ति स्तोत्रम्

Repetitions1times
Best TimeEarly morning during meditation; especially on Guru Purnima and on Thursdays

Sit quietly after a bath, facing east or before an image of Dakshinamurti. Recite the dhyana verse, the ten verses and the closing verse slowly, pausing to reflect on the meaning of each — for this stotram is itself a contemplation. It is traditionally taken up by seekers of Self-knowledge and is especially honoured on Guru Purnima as a salutation to the Adi-Guru.

Frequently Asked Questions

This page shows the complete दक्षिणामूर्ति स्तोत्रम् written in the Punjabi (Gurmukhi) script (ਪੰਜਾਬੀ) — the same Sanskrit/Hindi verses, transliterated character-by-character into Punjabi (Gurmukhi) so Punjab devotees can read and chant it comfortably. Tap any line (or the ▶ button) to hear it recited aloud, and the Roman (IAST) transliteration is shown beneath each verse for pronunciation.
Yes — only the script changes; the words and their meaning are the original. The verse-by-verse meaning, benefits and how-to-chant guidance on this page apply exactly the same.
It is a profound hymn of Advaita Vedanta composed by Adi Shankaracharya, praising Shiva in the form of Dakshinamurti — the supreme Guru who teaches the highest truth through silence. Its ten verses each end with the refrain 'tasmai sri gurumurtaye nama idam sri dakshinamurtaye' — 'to Him, embodied as the Guru, this salutation'.
Dakshinamurti is a form of Lord Shiva as the Adi-Guru, the first teacher — depicted as an ever-youthful sage seated beneath a banyan tree, surrounded by aged disciples, his right hand raised in the chin-mudra (the gesture of knowledge). He imparts the knowledge of the Self in silence. The name means 'the south-facing one'.
Its central teaching is that the entire universe is a projection within one's own non-dual Self (Atman), appearing outside through maya like a city seen in a mirror or a world seen in a dream. By realizing this one Self — affirmed in the Vedic saying 'tat tvam asi', 'That thou art' — the seeker is freed from the cycle of birth and death.
It is recited by seekers of knowledge during morning meditation, on Thursdays, and above all on Guru Purnima, when Dakshinamurti is honoured as the original Guru. As a contemplative hymn, it is read slowly while reflecting on the meaning of each verse.

You May Also Like

Found this helpful? Share it with loved ones 🙏

Share:

Read the full दक्षिणामूर्ति स्तोत्रम् with verse-by-verse meaning, or explore more sacred texts