Mantra.Tips
subramanyamurugankartikeyashanmukha

সুব্রহ্মণ্য ভুজঙ্গম্

Subramanya Bhujangam in Bengali · বাংলা

🕉️ hindu·📿 1× জপ·🕐 Morning or evening; especially Skanda Shashti, Tuesdays and Krittika nakshatra·📜 Composed by Adi Shankaracharya at Tiruchendur
Share:

উৎপত্তি ও কাহিনি

Composed by Adi Shankaracharya at Tiruchendur · Adi Shankaracharya · Classical (Shankaracharya, c. 8th century, by tradition)

By tradition Adi Shankaracharya composed the Subramanya Bhujangam at the seashore shrine of Tiruchendur. Meditating upon Lord Subrahmanya, he became aware of a self-luminous six-faced light shining within his heart, and the verses flowed from his lips extempore in the Bhujanga metre — it is said he then beheld Adishesha himself worshipping the Lord, and adopted that serpentine metre. The hymn opens, remarkably, with the great Acharya’s own confession of humility before the Lord.

শাস্ত্রে যেমন বলা হয়েছে

It is told that this hymn, sung at Tiruchendur by Shankaracharya, has the power of Murugan’s own vel — that one who recites it with faith is shielded from poison, disease and fear, the Lord standing guard as the divine commander of the gods.

মন্ত্র

যেকোনো পঙ্‌ক্তি বা ▶ বোতাম ছুঁয়ে শুনুন

সদা বালরূপাঽপি বিঘ্নাদ্রিহন্ত্রী মহাদন্তিবক্ত্রাঽপি পঞ্চাস্যমান্যা বিধীন্দ্রাদিমৃগ্যা গণেশাভিধা মে বিধত্তাং শ্রিযং কাঽপি কল্যাণমূর্তিঃ ১॥ জানামি শব্দং জানামি চার্থং জানামি পদ্যং জানামি গদ্যম্ চিদেকা ষডাস্যা হৃদি দ্যোততে মে মুখান্নিঃসরন্তে গিরশ্চাপি চিত্রম্ ২॥ মযূরাধিরূঢং মহাবাক্যগূঢং মনোহারিদেহং মহচ্চিত্তগেহম্ মহীদেবদেবং মহাবেদভাবং মহাদেববালং ভজে লোকপালম্ ৩॥ যদা সন্নিধানং গতা মানবা মে ভবাম্ভোধিপারং গতাস্তে তদৈব ইতি ব্যঞ্জযন্সিন্ধুতীরে আস্তে তমীডে পবিত্রং পরাশক্তিপুত্রম্ ৪॥ যথাব্ধেস্তরঙ্গা লযং যান্তি তুঙ্গা- স্তথৈবাপদঃ সন্নিধৌ সেবতাং মে ইতীবোর্মিপঙ্ক্তীর্নৃণাং দর্শযন্তং সদা ভাবযে হৃত্সরোজে গুহং তম্ ৫॥ গিরৌ মন্নিবাসে নরা যেঽধিরূঢা- স্তদা পর্বতে রাজতে তেঽধিরূঢাঃ ইতীব ব্রুবন্গন্ধশৈলাধিরূঢঃ দেবো মুদে মে সদা ষণ্মুখোঽস্তু ৬॥ মহাম্ভোধিতীরে মহাপাপচোরে মুনীন্দ্রানুকূলে সুগন্ধাখ্যশৈলে গুহাযাং বসন্তং স্বভাসা লসন্তং জনার্তিং হরন্তং শ্রযামো গুহং তম্ ৭॥ লসত্স্বর্ণগেহে নৃণাং কামদোহে সুমস্তোমসঞ্ছন্নমাণিক্যমঞ্চে সমুদ্যত্সহস্রার্কতুল্যপ্রকাশং সদা ভাবযে কার্তিকেযং সুরেশম্ ৮॥ রণদ্ধংসকে মঞ্জুলেঽত্যন্তশোণে মনোহারিলাবণ্যপীযূষপূর্ণে মনঃষট্পদো মে ভবক্লেশতপ্তঃ সদা মোদতাং স্কন্দ তে পাদপদ্মে ৯॥ সুবর্ণাভদিব্যাম্বরৈর্ভাসমানাং ক্বণত্কিঙ্কিণীমেখলাশোভমানাম্ লসদ্ধেমপট্টেন বিদ্যোতমানাং কটিং ভাবযে স্কন্দ তে দীপ্যমানাম্ ১০ পুলিন্দেশকন্যাঘনাভোগতুঙ্গ- স্তনালিঙ্গনাসক্তকাশ্মীররাগম্ নমস্যাম্যহং তারকারে তবোরঃ স্বভক্তাবনে সর্বদা সানুরাগম্ ১১॥ বিধৌ কৢপ্তদণ্ডান্ স্বলীলাধৃতাণ্ডা- ন্নিরস্তেভশুণ্ডান্ দ্বিষত্কালদণ্ডান্ হতেন্দ্রারিষণ্ডাঞ্জগত্ত্রাণশৌণ্ডান্ সদা তে প্রচণ্ডান্ শ্রযে বাহুদণ্ডান্ ১২॥ সদা শারদাঃ ষণ্মৃগাঙ্কা যদি স্যুঃ সমুদ্যন্ত এব স্থিতাশ্চেত্সমন্তাত্ সদা পূর্ণবিম্বাঃ কলঙ্কৈশ্চ হীনা- স্তদা ত্বন্মুখানাং ব্রুবে স্কন্দ সাম্যম্ ১৩॥ স্ফুরন্মন্দহাসৈঃ সহংসানি চঞ্চ- ত্কটাক্ষাবলীভৃঙ্গসঙ্ঘোজ্জ্বলানি সুধাস্যন্দিবিম্বাধরাণীশসূনো তবালোকযে ষণ্মুখাম্ভোরুহাণি ১৪॥ বিশালেষু কর্ণান্তদীর্ঘেষ্বজস্রং দযাস্যন্দিষু দ্বাদশস্বীক্ষণেষু মযীষত্কটাক্ষঃ সকৃত্পাতিতশ্চে- দ্ভবেত্তে দযাশীল কা নাম হানিঃ ১৫॥ সুতাঙ্গোদ্ভবো মেঽসি জীবেতি ষড্ধা জপন্মন্ত্রমীশো মুদা জিঘ্রতে যান্ জগদ্ভারভৃদ্ভ্যো জগন্নাথ তেভ্যঃ কিরীটোজ্জ্বলেভ্যো নমো মস্তকেভ্যঃ ১৬॥ স্ফুরদ্রত্নকেযূরহারাভিরাম- শ্চলত্কুণ্ডলশ্রীলসদ্গণ্ডভাগঃ কটৌ পীতবাসাঃ করে চারুশক্তিঃ পুরস্তান্মমাস্তাং পুরারেস্তনূজঃ ১৭॥ ইহাযাহি বত্সেতি হস্তান্প্রসার্যা- হ্বযত্যাদরাচ্ছঙ্করে মাতুরঙ্কাত্ সমুত্পত্য তাতং শ্রযন্তং কুমারং হরাশ্লিষ্টগাত্রং ভজে বালমূর্তিম্ ১৮॥ কুমারেশসূনো গুহ স্কন্দ সেনা- পতে শক্তিপাণে মযূরাধিরূঢ পুলিন্দাত্মজাকান্ত ভক্তার্তিহারিন্ প্রভো তারকারে সদা রক্ষ মাং ত্বম্ ১৯ প্রশান্তেন্দ্রিযে নষ্টসংজ্ঞে বিচেষ্টে কফোদ্গারিবক্ত্রে ভযোত্কম্পিগাত্রে প্রযাণোন্মুখে ময্যনাথে তদানীং দ্রুতং মে দযালো ভবাগ্রে গুহ ত্বম্ ২০॥ কৃতান্তস্য দূতেষু চণ্ডেষু কোপা- দ্দহ চ্ছিন্দ্ধি ভিন্দ্ধীতি মাং তর্জযত্সু মযূরং সমারুহ্য মা ভৈরিতি ত্বং পুরঃ শক্তিপাণির্মমাযাহি শীঘ্রম্ ২১॥ প্রণম্যাসকৃত্পাদযোস্তে পতিত্বা প্রসাদ্য প্রভো প্রার্থযেঽনেকবারম্ বক্তুং ক্ষমোঽহং তদানীং কৃপাব্ধে কার্যান্তকালে মনাগপ্যুপেক্ষা ২২॥ সহস্রাণ্ডভোক্তা ত্বযা শূরনামা হতস্তারকঃ সিংহবক্ত্রশ্চ দৈত্যঃ মমান্তর্হৃদিস্থং মনঃক্লেশমেকং হংসি প্রভো কিং করোমি ক্ব যামি ২৩ অহং সর্বদা দুঃখভারাবসন্নো ভবান্দীনবন্ধুস্ত্বদন্যং যাচে ভবদ্ভক্তিরোধং সদা কৢপ্তবাধং মমাধিং দ্রুতং নাশযোমাসুত ত্বম্ ২৪ অপস্মারকুষ্ঠক্ষযার্শঃ প্রমেহ- জ্বরোন্মাদগুল্মাদিরোগা মহান্তঃ পিশাচাশ্চ সর্বে ভবত্পত্রভূতিং বিলোক্য ক্ষণাত্তারকারে দ্রবন্তে ২৫॥ দৃশি স্কন্দমূর্তিঃ শ্রুতৌ স্কন্দকীর্তি- র্মুখে মে পবিত্রং সদা তচ্চরিত্রম্ করে তস্য কৃত্যং বপুস্তস্য ভৃত্যং গুহে সন্তু লীনা মমাশেষভাবাঃ ২৬॥ মুনীনামুতাহো নৃণাং ভক্তিভাজা- মভীষ্টপ্রদাঃ সন্তি সর্বত্র দেবাঃ নৃণামন্ত্যজানামপি স্বার্থদানে গুহাদ্দেবমন্যং জানে জানে ২৭॥ কলত্রং সুতা বন্ধুবর্গঃ পশুর্বা নরো বাথ নারি গৃহে যে মদীযাঃ যজন্তো নমন্তঃ স্তুবন্তো ভবন্তং স্মরন্তশ্চ তে সন্তু সর্বে কুমার ২৮॥ মৃগাঃ পক্ষিণো দংশকা যে দুষ্টা- স্তথা ব্যাধযো বাধকা যে মদঙ্গে ভবচ্ছক্তিতীক্ষ্ণাগ্রভিন্নাঃ সুদূরে বিনশ্যন্তু তে চূর্ণিতক্রৌঞ্চশৈল ২৯॥ জনিত্রী পিতা স্বপুত্রাপরাধং সহেতে কিং দেবসেনাধিনাথ অহং চাতিবালো ভবান্ লোকতাতঃ ক্ষমস্বাপরাধং সমস্তং মহেশ ৩০॥ নমঃ কেকিনে শক্তযে চাপি তুভ্যং নমশ্ছাগ তুভ্যং নমঃ কুক্কুটায নমঃ সিন্ধবে সিন্ধুদেশায তুভ্যং পুনঃ স্কন্দমূর্তে নমস্তে নমোঽস্তু ৩১॥ জযানন্দভূমঞ্জযাপারধাম- ঞ্জযামোঘকীর্তে জযানন্দমূর্তে জযানন্দসিন্ধো জযাশেষবন্ধো জয ত্বং সদা মুক্তিদানেশসূনো ৩২॥ ভুজঙ্গাখ্যবৃত্তেন কৢপ্তং স্তবং যঃ পঠেদ্ভক্তিযুক্তো গুহং সম্প্রণম্য সুপুত্রান্কলত্রং ধনং দীর্ঘমাযু- র্লভেত্স্কন্দসাযুজ্যমন্তে নরঃ সঃ ৩৩॥ ইতি শ্রীমচ্ছঙ্করভগবতঃ কৃতৌ

sadā bālarūpā'pi vighnādrihantrī mahādantivaktrā'pi pañcāsyamānyā | vidhīndrādimṛgyā gaṇeśābhidhā me vidhattāṃ śriyaṃ kā'pi kalyāṇamūrtiḥ || 1|| na jānāmi śabdaṃ na jānāmi cārthaṃ na jānāmi padyaṃ na jānāmi gadyam | cidekā ṣaḍāsyā hṛdi dyotate me mukhānniḥsarante giraścāpi citram || 2|| mayūrādhirūḍhaṃ mahāvākyagūḍhaṃ manohāridehaṃ mahaccittageham | mahīdevadevaṃ mahāvedabhāvaṃ mahādevabālaṃ bhaje lokapālam || 3|| yadā sannidhānaṃ gatā mānavā me bhavāmbhodhipāraṃ gatāste tadaiva | iti vyañjayansindhutīre ya āste tamīḍe pavitraṃ parāśaktiputram || 4|| yathābdhestaraṅgā layaṃ yānti tuṅgā- stathaivāpadaḥ sannidhau sevatāṃ me | itīvormipaṅktīrnṛṇāṃ darśayantaṃ sadā bhāvaye hṛtsaroje guhaṃ tam || 5|| girau mannivāse narā ye'dhirūḍhā- stadā parvate rājate te'dhirūḍhāḥ | itīva bruvangandhaśailādhirūḍhaḥ sa devo mude me sadā ṣaṇmukho'stu || 6|| mahāmbhodhitīre mahāpāpacore munīndrānukūle sugandhākhyaśaile | guhāyāṃ vasantaṃ svabhāsā lasantaṃ janārtiṃ harantaṃ śrayāmo guhaṃ tam || 7|| lasatsvarṇagehe nṛṇāṃ kāmadohe sumastomasañchannamāṇikyamañce | samudyatsahasrārkatulyaprakāśaṃ sadā bhāvaye kārtikeyaṃ sureśam || 8|| raṇaddhaṃsake mañjule'tyantaśoṇe manohārilāvaṇyapīyūṣapūrṇe | manaḥṣaṭpado me bhavakleśataptaḥ sadā modatāṃ skanda te pādapadme || 9|| suvarṇābhadivyāmbarairbhāsamānāṃ kvaṇatkiṅkiṇīmekhalāśobhamānām | lasaddhemapaṭṭena vidyotamānāṃ kaṭiṃ bhāvaye skanda te dīpyamānām || 10 || pulindeśakanyāghanābhogatuṅga- stanāliṅganāsaktakāśmīrarāgam | namasyāmyahaṃ tārakāre tavoraḥ svabhaktāvane sarvadā sānurāgam || 11|| vidhau kḷptadaṇḍān svalīlādhṛtāṇḍā- nnirastebhaśuṇḍān dviṣatkāladaṇḍān | hatendrāriṣaṇḍāñjagattrāṇaśauṇḍān sadā te pracaṇḍān śraye bāhudaṇḍān || 12|| sadā śāradāḥ ṣaṇmṛgāṅkā yadi syuḥ samudyanta eva sthitāścetsamantāt | sadā pūrṇabimbāḥ kalaṅkaiśca hīnā- stadā tvanmukhānāṃ bruve skanda sāmyam || 13|| sphuranmandahāsaiḥ sahaṃsāni cañca- tkaṭākṣāvalībhṛṅgasaṅghojjvalāni | sudhāsyandibimbādharāṇīśasūno tavālokaye ṣaṇmukhāmbhoruhāṇi || 14|| viśāleṣu karṇāntadīrgheṣvajasraṃ dayāsyandiṣu dvādaśasvīkṣaṇeṣu | mayīṣatkaṭākṣaḥ sakṛtpātitaśce- dbhavette dayāśīla kā nāma hāniḥ || 15|| sutāṅgodbhavo me'si jīveti ṣaḍdhā japanmantramīśo mudā jighrate yān | jagadbhārabhṛdbhyo jagannātha tebhyaḥ kirīṭojjvalebhyo namo mastakebhyaḥ || 16|| sphuradratnakeyūrahārābhirāma- ścalatkuṇḍalaśrīlasadgaṇḍabhāgaḥ | kaṭau pītavāsāḥ kare cāruśaktiḥ purastānmamāstāṃ purārestanūjaḥ || 17|| ihāyāhi vatseti hastānprasāryā- hvayatyādarācchaṅkare māturaṅkāt | samutpatya tātaṃ śrayantaṃ kumāraṃ harāśliṣṭagātraṃ bhaje bālamūrtim || 18|| kumāreśasūno guha skanda senā- pate śaktipāṇe mayūrādhirūḍha | pulindātmajākānta bhaktārtihārin prabho tārakāre sadā rakṣa māṃ tvam || 19 || praśāntendriye naṣṭasaṃjñe viceṣṭe kaphodgārivaktre bhayotkampigātre | prayāṇonmukhe mayyanāthe tadānīṃ drutaṃ me dayālo bhavāgre guha tvam || 20|| kṛtāntasya dūteṣu caṇḍeṣu kopā- ddaha cchinddhi bhinddhīti māṃ tarjayatsu | mayūraṃ samāruhya mā bhairiti tvaṃ puraḥ śaktipāṇirmamāyāhi śīghram || 21|| praṇamyāsakṛtpādayoste patitvā prasādya prabho prārthaye'nekavāram | na vaktuṃ kṣamo'haṃ tadānīṃ kṛpābdhe na kāryāntakāle manāgapyupekṣā || 22|| sahasrāṇḍabhoktā tvayā śūranāmā hatastārakaḥ siṃhavaktraśca daityaḥ | mamāntarhṛdisthaṃ manaḥkleśamekaṃ na haṃsi prabho kiṃ karomi kva yāmi || 23 || ahaṃ sarvadā duḥkhabhārāvasanno bhavāndīnabandhustvadanyaṃ na yāce | bhavadbhaktirodhaṃ sadā kḷptabādhaṃ mamādhiṃ drutaṃ nāśayomāsuta tvam || 24 || apasmārakuṣṭhakṣayārśaḥ prameha- jvaronmādagulmādirogā mahāntaḥ | piśācāśca sarve bhavatpatrabhūtiṃ vilokya kṣaṇāttārakāre dravante || 25|| dṛśi skandamūrtiḥ śrutau skandakīrti- rmukhe me pavitraṃ sadā taccaritram | kare tasya kṛtyaṃ vapustasya bhṛtyaṃ guhe santu līnā mamāśeṣabhāvāḥ || 26|| munīnāmutāho nṛṇāṃ bhaktibhājā- mabhīṣṭapradāḥ santi sarvatra devāḥ | nṛṇāmantyajānāmapi svārthadāne guhāddevamanyaṃ na jāne na jāne || 27|| kalatraṃ sutā bandhuvargaḥ paśurvā naro vātha nāri gṛhe ye madīyāḥ | yajanto namantaḥ stuvanto bhavantaṃ smarantaśca te santu sarve kumāra || 28|| mṛgāḥ pakṣiṇo daṃśakā ye ca duṣṭā- stathā vyādhayo bādhakā ye madaṅge | bhavacchaktitīkṣṇāgrabhinnāḥ sudūre vinaśyantu te cūrṇitakrauñcaśaila || 29|| janitrī pitā ca svaputrāparādhaṃ sahete na kiṃ devasenādhinātha | ahaṃ cātibālo bhavān lokatātaḥ kṣamasvāparādhaṃ samastaṃ maheśa || 30|| namaḥ kekine śaktaye cāpi tubhyaṃ namaśchāga tubhyaṃ namaḥ kukkuṭāya | namaḥ sindhave sindhudeśāya tubhyaṃ punaḥ skandamūrte namaste namo'stu || 31|| jayānandabhūmañjayāpāradhāma- ñjayāmoghakīrte jayānandamūrte | jayānandasindho jayāśeṣabandho jaya tvaṃ sadā muktidāneśasūno || 32|| bhujaṅgākhyavṛttena kḷptaṃ stavaṃ yaḥ paṭhedbhaktiyukto guhaṃ sampraṇamya | suputrānkalatraṃ dhanaṃ dīrghamāyu- rlabhetskandasāyujyamante naraḥ saḥ || 33|| || iti śrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtau

অর্থ:The Subramanya Bhujangam is a celebrated hymn to Lord Subrahmanya (Murugan, Kartikeya, the six-faced Shanmukha) composed by Adi Shankaracharya at Tiruchendur. Tradition holds that, meditating upon the Lord, Shankara became aware of a self-luminous six-faced light shining in his heart, and the verses poured from his lips extempore in the undulating Bhujanga ("serpent") metre — said to have been inspired by the sight of Adishesha himself worshipping the Lord. It opens with an invocation of Ganesha and a famous verse of the Acharya’s own humility ("I know not sound, nor sense, nor verse, nor prose…"), then pours forth praise of Murugan’s beauty, His vel (spear) and peacock, His compassion and His feet — closing as a plea for refuge. It is among the most beloved Murugan hymns of South India and is held to grant health, protection and the removal of fear and disease.

শব্দে-শব্দে অর্থ

উচ্চারণ শুনতে যেকোনো শব্দে ক্লিক করুন

সদা বালরূপাঽপি বিঘ্নাদ্রিহন্ত্রী মহাদন্তিবক্ত্রাঽপি পঞ্চাস্যমান্যা । বিধীন্দ্রাদিমৃগ্যা গণেশাভিধা মে বিধত্তাং শ্রিযং কাঽপি কল্যাণমূর্তিঃ ॥ ১॥🔊sadā bālarūpā'pi vighnādrihantrī mahādantivaktrā'pi pañcāsyamānyā | vidhīndrādimṛgyā gaṇeśābhidhā me vidhattāṃ śriyaṃ kā'pi kalyāṇamūrtiḥ || 1||Though ever child-like in form, He shatters the mountains of obstacles; though elephant-faced, He is honoured even by His five-faced father Shiva; sought by Brahma, Indra and all the gods — may that Ganesha of auspicious form and boundless glory grant me prosperity. (The opening invocation of Ganesha.)
ন জানামি শব্দং ন জানামি চার্থং ন জানামি পদ্যং ন জানামি গদ্যম্ । চিদেকা ষডাস্যা হৃদি দ্যোততে মে মুখান্নিঃসরন্তে গিরশ্চাপি চিত্রম্ ॥ ২॥🔊na jānāmi śabdaṃ na jānāmi cārthaṃ na jānāmi padyaṃ na jānāmi gadyam | cidekā ṣaḍāsyā hṛdi dyotate me mukhānniḥsarante giraścāpi citram || 2||I know not the science of sound, nor the meaning of texts, nor verse, nor prose; yet a single effulgence of six faces shines within my heart, and from my mouth, wondrously, words pour forth. (Shankaracharya’s humility before Lord Subrahmanya.)
মযূরাধিরূঢং মহাবাক্যগূঢং মনোহারিদেহং মহচ্চিত্তগেহম্ । মহীদেবদেবং মহাবেদভাবং মহাদেববালং ভজে লোকপালম্ ॥ ৩॥🔊mayūrādhirūḍhaṃ mahāvākyagūḍhaṃ manohāridehaṃ mahaccittageham | mahīdevadevaṃ mahāvedabhāvaṃ mahādevabālaṃ bhaje lokapālam || 3||I worship the Protector of the worlds — mounted upon the peacock, hidden within the great Vedic sayings (maha-vakya), of enchanting form, enshrined in the hearts of the great; God of the gods, the very essence of the great Vedas, the son of Mahadeva (Shiva).
ভুজঙ্গাখ্যবৃত্তেন কৢপ্তং স্তবং যঃ পঠেদ্ভক্তিযুক্তো গুহং সম্প্রণম্য । সুপুত্রান্কলত্রং ধনং দীর্ঘমাযু- র্লভেত্স্কন্দসাযুজ্যমন্তে নরঃ সঃ ॥ ৩৩॥🔊bhujaṅgākhyavṛttena kḷptaṃ stavaṃ yaḥ paṭhedbhaktiyukto guhaṃ sampraṇamya | suputrānkalatraṃ dhanaṃ dīrghamāyu- rlabhetskandasāyujyamante naraḥ saḥ || 33||Whoever, filled with devotion, recites this hymn set in the Bhujanga metre and bows low to Guha (Murugan), obtains noble sons, a good spouse, wealth and long life — and at the last, union with Skanda himself (Skanda-sayujya). (The closing phala-shruti.)

Subramanya Bhujangam পাঠের উপকারিতা

A supremely loved hymn to Lord Murugan (Subrahmanya) by Adi Shankaracharya — its recitation is held to bring the Lord’s grace, courage and protection.

Traditionally recited for health and the removal of disease, fear and the troubles of poison and affliction — Murugan, the divine commander, wards off all harm.

Cultivates devotion and surrender, ending as a heartfelt plea for refuge at the Lord’s feet.

Especially powerful on Skanda Shashti, on Tuesdays and Krittika nakshatra days, and in the six sacred abodes (Arupadai Veedu) of Murugan.

A melodious Bhujanga-metre hymn, beloved across Tamil Nadu and South India, suitable for daily recitation.

Subramanya Bhujangam পাঠের নিয়ম

জপ সংখ্যা1বার
উত্তম সময়Morning or evening; especially Skanda Shashti, Tuesdays and Krittika nakshatra
দিকEast

Bathe and sit facing east before an image of Lord Murugan (Subrahmanya) with His vel. Light a lamp and recite the verses slowly and with devotion, feeling each as a plea to the six-faced Lord. It is especially recited during Skanda Shashti and at Murugan’s shrines. Conclude with a prayer for His refuge and protection.

প্রায়শ জিজ্ঞাসিত প্রশ্ন

এই পাতায় সম্পূর্ণ Subramanya Bhujangam বাংলা লিপিতে দেওয়া আছে — সেই একই মূল শ্লোক, অক্ষরে-অক্ষরে লিপ্যন্তরিত, যাতে আপনি স্বচ্ছন্দে পড়তে ও জপ করতে পারেন। যেকোনো পঙ্‌ক্তি (বা ▶ বোতাম) ছুঁয়ে তার পাঠ শুনুন।
হ্যাঁ — শুধু লিপি বদলায়; শব্দ ও তার অর্থ মূলই থাকে। এই পাতার শ্লোকে-শ্লোকে অর্থ, উপকারিতা ও পাঠের নিয়ম একইভাবে প্রযোজ্য।
It is a hymn of 33 verses to Lord Subrahmanya (Murugan / Kartikeya, the six-faced Shanmukha), composed by Adi Shankaracharya at Tiruchendur in the undulating Bhujanga ("serpent") metre. It praises the Lord’s form, His vel and peacock, and His grace, and ends as a plea for refuge.
It was composed by Adi Shankaracharya. "Bhujanga" means serpent; the hymn is in the Bhujanga-prayata metre, whose flowing rhythm resembles a serpent’s movement — said to have been inspired by the sight of Adishesha worshipping the Lord.
It is recited for the grace and protection of Lord Murugan — for courage, health, and the removal of fear, disease and affliction. It is held especially powerful on Skanda Shashti, on Tuesdays and on Krittika nakshatra days.

এগুলিও পড়ুন

উপকারী মনে হলো? প্রিয়জনদের সঙ্গে ভাগ করুন 🙏

Share:

সম্পূর্ণ Subramanya Bhujangam শ্লোকে-শ্লোকে অর্থসহ পড়ুন, অথবা আরও পবিত্র পাঠ দেখুন