Sai Baba Chalisa in Gujarati

પહલે સાઈં કે ચરણોં મેં, અપના શીશ નમાઊં મૈં। કૈસે શિરડી સાઈં આએ, સારા હાલ સુનાઊં મૈં॥ કૌન હૈ માતા, પિતા કૌન હૈ, યે ન કિસી ને ભી જાના। કહાં જન્મ સાઈં ને ધારા, પ્રશ્ન પહેલી રહા બના॥

Pahale Sai ke charanom mem, apana shisha namaum maim Kaise shiradi Sai ae, sara hala sunaum maim Kauna hai mata, pita kauna hai, ye na kisi ne bhi jana Kaham janma Sai ne dhara, prashna paheli raha bana

કોઈ કહે અયોધ્યા કે, યે રામચંદ્ર ભગવાન હૈં। કોઈ કહતા સાઈં બાબા, પવન પુત્ર હનુમાન હૈં॥ કોઈ કહતા મંગલ મૂર્તિ, શ્રી ગજાનંદ હૈં સાઈં। કોઈ કહતા ગોકુલ મોહન, દેવકી નન્દન હૈં સાઈં॥

Koi kahe ayodhya ke, ye ramachamdra bhagavana haim Koi kahata Sai baba, pavana putra hanumana haim Koi kahata mamgala murti, shri gajanamda haim Sai Koi kahata gokula mohana, devaki nandana haim Sai

શંકર સમઝે ભક્ત કઈ તો, બાબા કો ભજતે રહતે। કોઈ કહ અવતાર દત્ત કા, પૂજા સાઈં કી કરતે॥ કુછ ભી માનો ઉનકો તુમ, પર સાઈં હૈં સચ્ચે ભગવાન। બડ़ે દયાલુ દીનબન્ધુ, કિતનોં કો દિયા જીવન દાન॥

Shamkara samajhe bhakta kai to, baba ko bhajate rahate Koi kaha avatara datta ka, puja Sai ki karate Kuchha bhi mano unako tuma, para Sai haim sachche bhagavana Bada़e dayalu dinabandhu, kitanom ko diya jivana dana

કઈ વર્ષ પહલે કી ઘટના, તુમ્હેં સુનાઊંગા મૈં બાત। કિસી ભાગ્યશાલી કી, શિરડી મેં આઈ થી બારાત॥ આયા સાથ ઉસી કે થા, બાલક એક બહુત સુન્દર। આયા, આકર વહીં બસ ગયા, પાવન શિરડી કિયા નગર॥

Kai varsha pahale ki ghatana, tumhem sunaumga maim bata Kisi bhagyashali ki, shiradi mem ai thi barata Aya satha usi ke tha, balaka eka bahuta sundara Aya, akara vahim basa gaya, pavana shiradi kiya nagara

કઈ દિનોં તક ભટકતા, ભિક્ષા માંગ ઉસને દર-દર। ઔર દિખાઈ ઐસી લીલા, જગ મેં જો હો ગઈ અમર॥ જૈસે-જૈસે અમર ઉમર બઢ़ી, બઢ़તી હી વૈસે ગઈ શાન। ઘર-ઘર હોને લગા નગર મેં, સાઈં બાબા કા ગુણગાન ॥

Kai dinom taka bhatakata, bhiksha manga usane dara-dara Aura dikhai aisi lila, jaga mem jo ho gai amara Jaise-jaise amara umara badha़i, badha़ti hi vaise gai shana Ghara-ghara hone laga nagara mem, Sai baba ka gunagana

દિગ્-દિગન્ત મેં લગા ગૂંજને, ફિર તો સાઈંજી કા નામ। દીન-દુખી કી રક્ષા કરના, યહી રહા બાબા કા કામ॥ બાબા કે ચરણોં મેં જાકર, જો કહતા મૈં હૂં નિર્ધન। દયા ઉસી પર હોતી ઉનકી, ખુલ જાતે દુઃખ કે બંધન॥

Dig-diganta mem laga gumjane, phira to Saiji ka nama Dina-dukhi ki raksha karana, yahi raha baba ka kama Baba ke charanom mem jakara, jo kahata maim hum nirdhana Daya usi para hoti unaki, khula jate duhkha ke bamdhana

કભી કિસી ને માંગી ભિક્ષા, દો બાબા મુઝકો સંતાન। એવં અસ્તુ તબ કહકર સાઈં, દેતે થે ઉસકો વરદાન॥ સ્વયં દુઃખી બાબા હો જાતે, દીન-દુઃખી જન કા લખ હાલ। અન્તઃકરણ શ્રી સાઈં કા, સાગર જૈસા રહા વિશાલ॥

Kabhi kisi ne mamgi bhiksha, do baba mujhako samtana Evam astu taba kahakara Sai, dete the usako varadana Svayam duhkhi baba ho jate, dina-duhkhi jana ka lakha hala Antahkarana shri Sai ka, sagara jaisa raha vishala

ભક્ત એક મદ્રાસી આયા, ઘર કા બહુત બ़ડ़ા ધનવાન। માલ ખજાના બેહદ ઉસકા, કેવલ નહીં રહી સંતાન॥ લગા મનાને સાઈંનાથ કો, બાબા મુઝ પર દયા કરો। ઝંઝા સે ઝંકૃત નૈયા કો, તુમ્હીં મેરી પાર કરો॥

Bhakta eka madrasi aya, ghara ka bahuta ba़da़a dhanavana Mala khajana behada usaka, kevala nahim rahi samtana Laga manane Sainatha ko, baba mujha para daya karo Jhamjha se jhamkrita naiya ko, tumhim meri para karo

કુલદીપક કે બિના અંધેરા, છાયા હુઆ ઘર મેં મેરે। ઇસલિએ આયા હૂં બાબા, હોકર શરણાગત તેરે॥ કુલદીપક કે અભાવ મેં, વ્યર્થ હૈ દૌલત કી માયા। આજ ભિખારી બનકર બાબા, શરણ તુમ્હારી મૈં આયા॥

Kuladipaka ke bina amdhera, chhaya hua ghara mem mere Isalie aya hun baba, hokara sharanagata tere Kuladipaka ke abhava mem, vyartha hai daulata ki maya Aja bhikhari banakara baba, sharana tumhari maim aya

દે દો મુઝકો પુત્ર-દાન, મૈં ઋણી રહૂંગા જીવન ભર। ઔર કિસી કી આશા ન મુઝકો, સિર્ફ ભરોસા હૈ તુમ પર॥ અનુનય-વિનય બહુત કી ઉસને, ચરણોં મેં ધર કે શીશ। તબ પ્રસન્ન હોકર બાબા ને , દિયા ભક્ત કો યહ આશીશ ॥

De do mujhako putra-dana, maim rini rahumga jivana bhara Aura kisi ki asha na mujhako, sirpha bharosa hai tuma para Anunaya-vinaya bahuta ki usane, charanom mem dhara ke shisha Taba prasanna hokara baba ne , diya bhakta ko yaha ashisha

'અલ્લા ભલા કરેગા તેરા' પુત્ર જન્મ હો તેરે ઘર। કૃપા રહેગી તુઝ પર ઉસકી, ઔર તેરે ઉસ બાલક પર॥ અબ તક નહીં કિસી ને પાયા, સાઈં કી કૃપા કા પાર। પુત્ર રત્ન દે મદ્રાસી કો, ધન્ય કિયા ઉસકા સંસાર॥

'Alla bhala karega tera' putra janma ho tere ghara Kripa rahegi tujha para usaki, aura tere usa balaka para Aba taka nahim kisi ne paya, Sai ki kripa ka para Putra ratna de madrasi ko, dhanya kiya usaka samsara

તન-મન સે જો ભજે ઉસી કા, જગ મેં હોતા હૈ ઉદ્ધાર। સાંચ કો આંચ નહીં હૈં કોઈ, સદા ઝૂઠ કી હોતી હાર॥ મૈં હૂં સદા સહારે ઉસકે, સદા રહૂંગા ઉસકા દાસ। સાઈં જૈસા પ્રભુ મિલા હૈ, ઇતની હી કમ હૈ ક્યા આસ॥

Tana-mana se jo bhaje usi ka, jaga mem hota hai uddhara Samcha ko amcha nahim haim koi, sada jhutha ki hoti hara Maim hum sada sahare usake, sada rahunga usaka dasa Sai jaisa prabhu mila hai, itani hi kama hai kya asa

મેરા ભી દિન થા એક ઐસા, મિલતી નહીં મુઝે રોટી। તન પર કપ़ડ़ા દૂર રહા થા, શેષ રહી નન્હીં સી લંગોટી॥ સરિતા સન્મુખ હોને પર ભી, મૈં પ્યાસા કા પ્યાસા થા। દુર્દિન મેરા મેરે ઊપર, દાવાગ્ની બરસાતા થા॥

Mera bhi dina tha eka aisa, milati nahim mujhe roti Tana para kapa़da़a dura raha tha, shesha rahi nanhim si lamgoti Sarita sanmukha hone para bhi, maim pyasa ka pyasa tha Durdina mera mere upara, davagni barasata tha

ધરતી કે અતિરિક્ત જગત મેં, મેરા કુછ અવલમ્બ ન થા। બના ભિખારી મૈં દુનિયા મેં, દર-દર ઠોકર ખાતા થા॥ ઐસે મેં એક મિત્ર મિલા જો, પરમ ભક્ત સાઈં કા થા। જંજાલોં સે મુક્ત મગર, જગતી મેં વહ ભી મુઝસા થા॥

Dharati ke atirikta jagata mem, mera kuchha avalamba na tha Bana bhikhari maim duniya mem, dara-dara thokara khata tha Aise mem eka mitra mila jo, parama bhakta Sai ka tha Jamjalom se mukta magara, jagati mem vaha bhi mujhasa tha

બાબા કે દર્શન કી ખાતિર, મિલ દોનોં ને કિયા વિચાર। સાઈં જૈસે દયા મૂર્તિ કે, દર્શન કો હો ગએ તૈયાર॥ પાવન શિરડી નગર મેં જાકર, દેખ મતવાલી મૂરતિ। ધન્ય જન્મ હો ગયા કિ હમને, જબ દેખી સાઈં કી સૂરતિ ॥

Baba ke darshana ki khatira, mila donom ne kiya vichara Sai jaise daya murti ke, darshana ko ho gae taiyara Pavana shiradi nagara mem jakara, dekha matavali murati Dhanya janma ho gaya ki hamane, jaba dekhi Sai ki surati

જબ સે કિએ હૈં દર્શન હમને, દુઃખ સારા કાફૂર હો ગયા। સંકટ સારે મિટૈ ઔર, વિપદાઓં કા અન્ત હો ગયા॥ માન ઔર સમ્માન મિલા, ભિક્ષા મેં હમકો બાબા સે। પ્રતિબિમ્બિત હો ઉઠે જગત મેં, હમ સાઈં કી આભા સે॥

Jaba se kie haim darshana hamane, duhkha sara kaphura ho gaya Samkata sare mitai aura, vipadaom ka anta ho gaya Mana aura sammana mila, bhiksha mem hamako baba se Pratibimbita ho uthe jagata mem, hama Sai ki abha se

બાબા ને સન્માન દિયા હૈ, માન દિયા ઇસ જીવન મેં। ઇસકા હી સંબલ લે મૈં, હંસતા જાઊંગા જીવન મેં॥ સાઈં કી લીલા કા મેરે, મન પર ઐસા અસર હુઆ। લગતા જગતી કે કણ-કણ મેં, જૈસે હો વહ ભરા હુઆ॥

Baba ne sanmana diya hai, mana diya isa jivana mem Isaka hi sambala le maim, hamsata jaumga jivana mem Sai ki lila ka mere, mana para aisa asara hua Lagata jagati ke kana-kana mem, jaise ho vaha bhara hua

'કાશીરામ' બાબા કા ભક્ત, શિરડી મેં રહતા થા। મૈં સાઈં કા સાઈં મેરા, વહ દુનિયા સે કહતા થા॥ સીકર સ્વયં વસ્ત્ર બેચતા, ગ્રામ-નગર બાજારોં મેં। ઝંકૃત ઉસકી હૃદય તંત્રી થી, સાઈં કી ઝંકારોં મેં॥

'Kashirama' baba ka bhakta, shiradi mem rahata tha Maim Sai ka Sai mera, vaha duniya se kahata tha Sikara svayam vastra bechata, grama-nagara bajarom mem Jhamkrita usaki hridaya tamtri thi, Sai ki jhamkarom mem

સ્તબ્ધ નિશા થી, થે સોય, રજની આંચલ મેં ચાંદ સિતારે। નહીં સૂઝતા રહા હાથ કો હાથ તિમિર કે મારે॥ વસ્ત્ર બેચકર લૌટ રહા થા, હાય ! હાટ સે કાશી। વિચિત્ર બ़ડ़ા સંયોગ કિ ઉસ દિન, આતા થા એકાકી॥

Stabdha nisha thi, the soya, rajani amchala mem chanda sitare Nahim sujhata raha hatha ko hatha timira ke mare Vastra bechakara lauta raha tha, haya ! hata se kashi Vichitra ba़da़a samyoga ki usa dina, ata tha ekaki

ઘેર રાહ મેં ખ़ડ़ે હો ગએ, ઉસે કુટિલ અન્યાયી। મારો કાટો લૂટો ઇસકી હી, ધ્વનિ પ़ડ़ી સુનાઈ॥ લૂટ પીટકર ઉસે વહાં સે કુટિલ ગએ ચમ્પત હો। આઘાતોં મેં મર્માહત હો, ઉસને દી સંજ્ઞા ખો ॥

Ghera raha mem kha़da़e ho gae, use kutila anyayi Maro kato luto isaki hi, dhvani pa़da़i sunai Luta pitakara use vahan se kutila gae champata ho Aghatom mem marmahata ho, usane di samjna kho

બહુત દેર તક પ़ડ़ા રહ વહ, વહીં ઉસી હાલત મેં। જાને કબ કુછ હોશ હો ઉઠા, વહીં ઉસકી પલક મેં॥ અનજાને હી ઉસકે મુંહ સે, નિકલ પ़ડ़ા થા સાઈં। જિસકી પ્રતિધ્વનિ શિરડી મેં, બાબા કો પ़ડ़ી સુનાઈ॥

Bahuta dera taka pa़da़a raha vaha, vahim usi halata mem Jane kaba kuchha hosha ho utha, vahim usaki palaka mem Anajane hi usake mumha se, nikala pa़da़a tha Sai Jisaki pratidhvani shiradi mem, baba ko pa़da़i sunai

ક્ષુબ્ધ હો ઉઠા માનસ ઉનકા, બાબા ગએ વિકલ હો। લગતા જૈસે ઘટના સારી, ઘટી ઉન્હીં કે સન્મુખ હો॥ ઉન્માદી સે ઇ़ધર-ઉ़ધર તબ, બાબા લેગે ભટકને। સન્મુખ ચીજેં જો ભી આઈ, ઉનકો લગને પટકને॥

Kshubdha ho utha manasa unaka, baba gae vikala ho Lagata jaise ghatana sari, ghati unhim ke sanmukha ho Unmadi se i़dhara-u़dhara taba, baba lege bhatakane Sanmukha chijem jo bhi ai, unako lagane patakane

ઔર ધધકતે અંગારોં મેં, બાબા ને અપના કર ડાલા। હુએ સશંકિત સભી વહાં, લખ તાણ્ડવનૃત્ય નિરાલા॥ સમઝ ગએ સબ લોગ, કિ કોઈ ભક્ત પ़ડ़ા સંકટ મેં। ક્ષુભિત ખ़ડ़ે થે સભી વહાં, પર પ़ડ़ે હુએ વિસ્મય મેં॥

Aura dhadhakate amgarom mem, baba ne apana kara dala Hue sashamkita sabhi vahan, lakha tandavanritya nirala Samajha gae saba loga, ki koi bhakta pa़da़a samkata mem Kshubhita kha़da़e the sabhi vahan, para pa़da़e hue vismaya mem

ઉસે બચાને કી હી ખાતિર, બાબા આજ વિકલ હૈ। ઉસકી હી પી़ડ़ા સે પીડિત, ઉનકી અન્તઃસ્થલ હૈ॥ ઇતને મેં હી વિવિધ ને અપની, વિચિત્રતા દિખલાઈ। લખ કર જિસકો જનતા કી, શ્રદ્ધા સરિતા લહરાઈ॥

Use bachane ki hi khatira, baba aja vikala hai Usaki hi pi़da़a se pidita, unaki antahsthala hai Itane mem hi vividha ne apani, vichitrata dikhalai Lakha kara jisako janata ki, shraddha sarita laharai

લેકર સંજ્ઞાહીન ભક્ત કો, ગા़ડ़ી એક વહાં આઈ। સન્મુખ અપને દેખ ભક્ત કો, સાઈં કી આંખેં ભર આઈ॥ શાંત, ધીર, ગંભીર, સિન્ધુ સા, બાબા કા અન્તઃસ્થલ। આજ ન જાને ક્યોં રહ-રહકર, હો જાતા થા ચંચલ ॥

Lekara samjnahina bhakta ko, ga़da़i eka vahan ai Sanmukha apane dekha bhakta ko, Sai ki amkhem bhara ai Shamta, dhira, gambhira, sindhu sa, baba ka antahsthala Aja na jane kyom raha-rahakara, ho jata tha chamchala

આજ દયા કી મૂર્તિ સ્વયં થા, બના હુઆ ઉપચારી। ઔર ભક્ત કે લિએ આજ થા, દેવ બના પ્રતિહારી॥ આજ ભક્તિ કી વિષમ પરીક્ષા મેં, સફલ હુઆ થા કાશી। ઉસકે હી દર્શન કી ખાતિર થે, ઉમ़ડ़ે નગર-નિવાસી॥

Aja daya ki murti svayam tha, bana hua upachari Aura bhakta ke lie aja tha, deva bana pratihari Aja bhakti ki vishama pariksha mem, saphala hua tha kashi Usake hi darshana ki khatira the, uma़da़e nagara-nivasi

જબ ભી ઔર જહાં ભી કોઈ, ભક્ત પ़ડ़ે સંકટ મેં। ઉસકી રક્ષા કરને બાબા, આતે હૈં પલભર મેં॥ યુગ-યુગ કા હૈ સત્ય યહ, નહીં કોઈ નઈ કહાની। આપતગ્રસ્ત ભક્ત જબ હોતા, જાતે ખુદ અન્તર્યામી॥

Jaba bhi aura jaham bhi koi, bhakta pa़da़e samkata mem Usaki raksha karane baba, ate haim palabhara mem Yuga-yuga ka hai satya yaha, nahim koi nai kahani Apatagrasta bhakta jaba hota, jate khuda antaryami

ભેદ-ભાવ સે પરે પુજારી, માનવતા કે થે સાઈં। જિતને પ્યારે હિન્દુ-મુસ્લિમ, ઉતને હી થે સિક્ખ ઈસાઈં॥ ભેદ-ભાવ મન્દિર-મસ્જિદ કા, તોડ़-ફોડ़ બાબા ને ડાલા। રાહ રહીમ સભી ઉનકે થે, કૃષ્ણ કરીમ અલ્લાતાલા॥

Bheda-bhava se pare pujari, manavata ke the Sai Jitane pyare hindu-muslima, utane hi the sikkha Isai Bheda-bhava mandira-masjida ka, toda़-phoda़ baba ne dala Raha rahima sabhi unake the, krishna karima allatala

ઘણ્ટે કી પ્રતિધ્વનિ સે ગૂંજા, મસ્જિદ કા કોના-કોના। મિલે પરસ્પર હિન્દુ-મુસ્લિમ, પ્યાર બઢ़ા દિન-દિન દૂના॥ ચમત્કાર થા કિતના સુન્દર, પરિચય ઇસ કાયા ને દી। ઔર નીમ કડુવાહટ મેં ભી, મિઠાસ બાબા ને ભર દી॥

Ghante ki pratidhvani se gumja, masjida ka kona-kona Mile paraspara hindu-muslima, pyara badha़a dina-dina duna Chamatkara tha kitana sundara, parichaya isa kaya ne di Aura nima kaduvahata mem bhi, mithasa baba ne bhara di

સબ કો સ્નેહ દિયા સાઈં ને, સબકો સંતુલ પ્યાર કિયા। જો કુછ જિસને ભી ચાહા, બાબા ને ઉસકો વહી દિયા॥ ઐસે સ્નેહશીલ ભાજન કા, નામ સદા જો જપા કરે। પર્વત જૈસા દુઃખ ન ક્યોં હો, પલભર મેં વહ દૂર ટરે ॥

Saba ko sneha diya Sai ne, sabako samtula pyara kiya Jo kuchha jisane bhi chaha, baba ne usako vahi diya Aise snehashila bhajana ka, nama sada jo japa kare Parvata jaisa duhkha na kyom ho, palabhara mem vaha dura tare

સાઈં જૈસા દાતા હમને, અરે નહીં દેખા કોઈ। જિસકે કેવલ દર્શન સે હી, સારી વિપદા દૂર ગઈ॥ તન મેં સાઈં, મન મેં સાઈં, સાઈં-સાઈં ભજા કરો। અપને તન કી સુધિ-બુધિ ખોકર, સુધિ ઉસકી તુમ કિયા કરો॥

Sai jaisa data hamane, are nahim dekha koi Jisake kevala darshana se hi, sari vipada dura gai Tana mem Sai, mana mem Sai, Sai-Sai bhaja karo Apane tana ki sudhi-budhi khokara, sudhi usaki tuma kiya karo

જબ તૂ અપની સુધિ તજ, બાબા કી સુધિ કિયા કરેગા। ઔર રાત-દિન બાબા-બાબા, હી તૂ રટા કરેગા॥ તો બાબા કો અરે ! વિવશ હો, સુધિ તેરી લેની હી હોગી। તેરી હર ઇચ્છા બાબા કો પૂરી હી કરની હોગી॥

Jaba tu apani sudhi taja, baba ki sudhi kiya karega Aura rata-dina baba-baba, hi tu rata karega To baba ko are ! vivasha ho, sudhi teri leni hi hogi Teri hara ichchha baba ko puri hi karani hogi

જંગલ, જગંલ ભટક ન પાગલ, ઔર ઢૂંઢ़ને બાબા કો। એક જગહ કેવલ શિરડી મેં, તૂ પાએગા બાબા કો॥ ધન્ય જગત મેં પ્રાણી હૈ વહ, જિસને બાબા કો પાયા। દુઃખ મેં, સુખ મેં પ્રહર આઠ હો, સાઈં કા હી ગુણ ગાયા॥

Jamgala, jagamla bhataka na pagala, aura dhumdha़ne baba ko Eka jagaha kevala shiradi mem, tu paega baba ko Dhanya jagata mem prani hai vaha, jisane baba ko paya Duhkha mem, sukha mem prahara atha ho, Sai ka hi guna gaya

ગિરે સંકટોં કે પર્વત, ચાહે બિજલી હી ટૂટ પડ़ે। સાઈં કા લે નામ સદા તુમ, સન્મુખ સબ કે રહો અડ़ે॥ ઇસ બૂઢ़ે કી સુન કરામત, તુમ હો જાઓગે હૈરાન। દંગ રહ ગએ સુનકર જિસકો, જાને કિતને ચતુર સુજાન॥

Gire samkatom ke parvata, chahe bijali hi tuta pada़e Sai ka le nama sada tuma, sanmukha saba ke raho ada़e Isa budha़e ki suna karamata, tuma ho jaoge hairana Damga raha gae sunakara jisako, jane kitane chatura sujana

એક બાર શિરડી મેં સાધુ, ઢ़ોંગી થા કોઈ આયા। ભોલી-ભાલી નગર-નિવાસી, જનતા કો થા ભરમાયા॥ જડ़ી-બૂટિયાં ઉન્હેં દિખાકર, કરને લગા વહ ભાષણ। કહને લગા સુનો શ્રોતાગણ, ઘર મેરા હૈ વૃન્દાવન ॥

Eka bara shiradi mem sadhu, dha़omgi tha koi aya Bholi-bhali nagara-nivasi, janata ko tha bharamaya Jada़i-butiyam unhem dikhakara, karane laga vaha bhashana Kahane laga suno shrotagana, ghara mera hai vrindavana

ઔષધિ મેરે પાસ એક હૈ, ઔર અજબ ઇસમેં શક્તિ। ઇસકે સેવન કરને સે હી, હો જાતી દુઃખ સે મુક્તિ॥ અગર મુક્ત હોના ચાહો, તુમ સંકટ સે બીમારી સે। તો હૈ મેરા નમ્ર નિવેદન, હર નર સે, હર નારી સે॥

Aushadhi mere pasa eka hai, aura ajaba isamem shakti Isake sevana karane se hi, ho jati duhkha se mukti Agara mukta hona chaho, tuma samkata se bimari se To hai mera namra nivedana, hara nara se, hara nari se

લો ખરીદ તુમ ઇસકો, ઇસકી સેવન વિધિયાં હૈં ન્યારી। યદ્યપિ તુચ્છ વસ્તુ હૈ યહ, ગુણ ઉસકે હૈં અતિ ભારી॥ જો હૈ સંતતિ હીન યહાં યદિ, મેરી ઔષધિ કો ખાએ। પુત્ર-રત્ન હો પ્રાપ્ત, અરે વહ મુંહ માંગા ફલ પાએ॥

Lo kharida tuma isako, isaki sevana vidhiyam haim nyari Yadyapi tuchchha vastu hai yaha, guna usake haim ati bhari Jo hai samtati hina yaham yadi, meri aushadhi ko khae Putra-ratna ho prapta, are vaha mumha mamga phala pae

ઔષધિ મેરી જો ન ખરીદે, જીવન ભર પછતાએગા। મુઝ જૈસા પ્રાણી શાયદ હી, અરે યહાં આ પાએગા॥ દુનિયા દો દિનોં કા મેલા હૈ, મૌજ શૌક તુમ ભી કર લો। અગર ઇસસે મિલતા હૈ, સબ કુછ, તુમ ભી ઇસકો લે લો॥

Aushadhi meri jo na kharide, jivana bhara pachhataega Mujha jaisa prani shayada hi, are yaham a paega Duniya do dinom ka mela hai, mauja shauka tuma bhi kara lo Agara isase milata hai, saba kuchha, tuma bhi isako le lo

હૈરાની બઢ़તી જનતા કી, લખ ઇસકી કારસ્તાની। પ્રમુદિત વહ ભી મન- હી-મન થા, લખ લોગોં કી નાદાની॥ ખબર સુનાને બાબા કો યહ, ગયા દૌડ़કર સેવક એક। સુનકર ભૃકુટી તની ઔર, વિસ્મરણ હો ગયા સભી વિવેક॥

Hairani badha़ti janata ki, lakha isaki karastani Pramudita vaha bhi mana- hi-mana tha, lakha logom ki nadani Khabara sunane baba ko yaha, gaya dauda़kara sevaka eka Sunakara bhrikuti tani aura, vismarana ho gaya sabhi viveka

હુક્મ દિયા સેવક કો, સત્વર પકડ़ દુષ્ટ કો લાઓ। યા શિરડી કી સીમા સે, કપટી કો દૂર ભગાઓ॥ મેરે રહતે ભોલી-ભાલી, શિરડી કી જનતા કો। કૌન નીચ ઐસા જો, સાહસ કરતા હૈ છલને કો ॥

Hukma diya sevaka ko, satvara pakada़ dushta ko lao Ya shiradi ki sima se, kapati ko dura bhagao Mere rahate bholi-bhali, shiradi ki janata ko Kauna nicha aisa jo, sahasa karata hai chhalane ko

પલભર મેં ઐસે ઢોંગી, કપટી નીચ લુટેરે કો। મહાનાશ કે મહાગર્ત મેં પહુંચા, દૂં જીવન ભર કો॥ તનિક મિલા આભાસ મદારી, ક્રૂર, કુટિલ અન્યાયી કો। કાલ નાચતા હૈ અબ સિર પર, ગુસ્સા આયા સાઈં કો॥

Palabhara mem aise dhomgi, kapati nicha lutere ko Mahanasha ke mahagarta mem pahuncha, dun jivana bhara ko Tanika mila abhasa madari, krura, kutila anyayi ko Kala nachata hai aba sira para, gussa aya Sai ko

પલભર મેં સબ ખેલ બંદ કર, ભાગા સિર પર રખકર પૈર। સોચ રહા થા મન હી મન, ભગવાન નહીં હૈ અબ ખૈર॥ સચ હૈ સાઈં જૈસા દાની, મિલ ન સકેગા જગ મેં। અંશ ઈશ કા સાઈં બાબા, ઉન્હેં ન કુછ ભી મુશ્કિલ જગ મેં॥

Palabhara mem saba khela bamda kara, bhaga sira para rakhakara paira Socha raha tha mana hi mana, bhagavana nahim hai aba khaira Sacha hai Sai jaisa dani, mila na sakega jaga mem Amsha isha ka Sai baba, unhem na kuchha bhi mushkila jaga mem

સ્નેહ, શીલ, સૌજન્ય આદિ કા, આભૂષણ ધારણ કર। બઢ़તા ઇસ દુનિયા મેં જો ભી, માનવ સેવા કે પથ પર॥ વહી જીત લેતા હૈ જગતી કે, જન જન કા અન્તઃસ્થલ। ઉસકી એક ઉદાસી હી, જગ કો કર દેતી હૈ વિહ્વલ॥

Sneha, shila, saujanya adi ka, abhushana dharana kara Badha़ta isa duniya mem jo bhi, manava seva ke patha para Vahi jita leta hai jagati ke, jana jana ka antahsthala Usaki eka udasi hi, jaga ko kara deti hai vihvala

જબ-જબ જગ મેં ભાર પાપ કા, બઢ़-બઢ़ હી જાતા હૈ। ઉસે મિટાને કી હી ખાતિર, અવતારી હી આતા હૈ॥ પાપ ઔર અન્યાય સભી કુછ, ઇસ જગતી કા હર કે। દૂર ભગા દેતા દુનિયા કે, દાનવ કો ક્ષણ ભર કે॥

Jaba-jaba jaga mem bhara papa ka, badha़-badha़ hi jata hai Use mitane ki hi khatira, avatari hi ata hai Papa aura anyaya sabhi kuchha, isa jagati ka hara ke Dura bhaga deta duniya ke, danava ko kshana bhara ke

સ્નેહ સુધા કી ધાર બરસને, લગતી હૈ ઇસ દુનિયા મેં। ગલે પરસ્પર મિલને લગતે, હૈં જન-જન આપસ મેં॥ ઐસે અવતારી સાઈં, મૃત્યુલોક મેં આકર। સમતા કા યહ પાઠ પઢ़ાયા, સબકો અપના આપ મિટાકર ॥

Sneha sudha ki dhara barasane, lagati hai isa duniya mem Gale paraspara milane lagate, haim jana-jana apasa mem Aise avatari Sai, mrityuloka mem akara Samata ka yaha patha padha़aya, sabako apana apa mitakara

નામ દ્વારકા મસ્જિદ કા, રખા શિરડી મેં સાઈં ને। દાપ, તાપ, સંતાપ મિટાયા, જો કુછ આયા સાઈં ને॥ સદા યાદ મેં મસ્ત રામ કી, બૈઠે રહતે થે સાઈં। પહર આઠ હી રામ નામ કો, ભજતે રહતે થે સાઈં॥

Nama dvaraka masjida ka, rakha shiradi mem Sai ne Dapa, tapa, samtapa mitaya, jo kuchha aya Sai ne Sada yada mem masta rama ki, baithe rahate the Sai Pahara atha hi rama nama ko, bhajate rahate the Sai

સૂખી-રૂખી તાજી બાસી, ચાહે યા હોવે પકવાન। સૌદા પ્યાર કે ભૂખે સાઈં કી, ખાતિર થે સભી સમાન॥ સ્નેહ ઔર શ્રદ્ધા સે અપની, જન જો કુછ દે જાતે થે। બડ़ે ચાવ સે ઉસ ભોજન કો, બાબા પાવન કરતે થે॥

Sukhi-rukhi taji basi, chahe ya hove pakavana Sauda pyara ke bhukhe Sai ki, khatira the sabhi samana Sneha aura shraddha se apani, jana jo kuchha de jate the Bada़e chava se usa bhojana ko, baba pavana karate the

કભી-કભી મન બહલાને કો, બાબા બાગ મેં જાતે થે। પ્રમુદિત મન મેં નિરખ પ્રકૃતિ, છટા કો વે હોતે થે॥ રંગ-બિરંગે પુષ્પ બાગ કે, મંદ-મંદ હિલ-ડુલ કરકે। બીહડ़ વીરાને મન મેં ભી સ્નેહ સલિલ ભર જાતે થે॥

Kabhi-kabhi mana bahalane ko, baba baga mem jate the Pramudita mana mem nirakha prakriti, chhata ko ve hote the Ramga-biramge pushpa baga ke, mamda-mamda hila-dula karake Bihada़ virane mana mem bhi sneha salila bhara jate the

ઐસી સમુધુર બેલા મેં ભી, દુખ આપાત, વિપદા કે મારે। અપને મન કી વ્યથા સુનાને, જન રહતે બાબા કો ઘેરે॥ સુનકર જિનકી કરૂણકથા કો, નયન કમલ ભર આતે થે। દે વિભૂતિ હર વ્યથા, શાંતિ, ઉનકે ઉર મેં ભર દેતે થે॥

Aisi samudhura bela mem bhi, dukha apata, vipada ke mare Apane mana ki vyatha sunane, jana rahate baba ko ghere Sunakara jinaki karunakatha ko, nayana kamala bhara ate the De vibhuti hara vyatha, shamti, unake ura mem bhara dete the

જાને ક્યા અદ્ભુત શિક્ત, ઉસ વિભૂતિ મેં હોતી થી। જો ધારણ કરતે મસ્તક પર, દુઃખ સારા હર લેતી થી॥ ધન્ય મનુજ વે સાક્ષાત્ દર્શન, જો બાબા સાઈં કે પાએ। ધન્ય કમલ કર ઉનકે જિનસે, ચરણ-કમલ વે પરસાએ ॥

Jane kya adbhuta shikta, usa vibhuti mem hoti thi Jo dharana karate mastaka para, duhkha sara hara leti thi Dhanya manuja ve sakshat darshana, jo baba Sai ke pae Dhanya kamala kara unake jinase, charana-kamala ve parasae

કાશ નિર્ભય તુમકો ભી, સાક્ષાત્ સાઈં મિલ જાતા। વર્ષોં સે ઉજડ़ા ચમન અપના, ફિર સે આજ ખિલ જાતા ॥ ગર પકડ़તા મૈં ચરણ શ્રી કે, નહીં છોડ़તા ઉમ્રભર। મના લેતા મૈં જરૂર ઉનકો, ગર રૂઠતે સાઈં મુઝ પર ॥

Kasha nirbhaya tumako bhi, sakshat Sai mila jata Varshom se ujada़a chamana apana, phira se aja khila jata Gara pakada़ta maim charana shri ke, nahim chhoda़ta umrabhara Mana leta maim jarura unako, gara ruthate Sai mujha para