Govindashtakam PDF

श्री गणेशाय नमः ॥ चिदानन्दाकारं श्रुतिसरससारं समरसं निराधाराधारं भवजलधिपारं परगुणम् । रमाग्रीवाहारं व्रजवनविहारं हरनुतं सदा तं गोविन्दं परमसुखकन्दं भजत रे ॥ १॥ महाम्भोदिस्थानं स्थिरचरनिदानं दिविजपं सुधाधारापानं विहगपतियानं यमरतम् । मनोज्ञं सुज्ञानं मुनिजननिधानं ध्रुवपदम् सदा तं गोविन्दं परमसुखकन्दं भजत रे ॥ २॥ धिया धीरैर्ध्येयं श्रवणपुटपेयं यतिवरैः महावाक्यैज्ञेयं त्रिभुवनविधेयं विधिपरम् । मनोमानामेयं सपदि हृदि नेयं नवतनुं सदा तं गोविन्दं परमसुखकन्दं भजत रे ॥ ३॥ महामायाजालं विमलवनमालं मलहरं सुबालं गोपालं निहतशिशुपालं शशिमुखम् । कलातीतं कालं गतिहतमरालं मुररिपुं सदा तं गोविन्दं परमसुखकन्दं भजत रे ॥ ४॥ नभोबिम्बस्फीतं निगमगणगीतं समगतिं सुरौघे सम्प्रीतं दितिजविपरीतं पुरिशयम् । गिरां पन्थातीतं स्वदितनवनीतं नयकरं सदा तं गोविन्दं परमसुखकन्दं भजत रे ॥ ५॥ परेशं पद्मेशं शिवकमलजेशम् शिवकरं द्विजेशं देवेशं तनुकुटिलकेशं कलिहरम् । खगेशं नागेशं निखिलभुवनेशं नगधरं सदा तं गोविन्दं परमसुखकन्दं भजत रे ॥ ६॥ रमाकान्तं कान्तं भवभयलयान्तं भवसुखं दुराशान्तं शान्तं निखिलहृदि भान्तं भुवनपम् । विवादान्तं दान्तं दनुजनिचयान्तं सुचरितं सदा तं गोविन्दं परमसुखकन्दं भजत रे ॥ ७॥ जगज्ज्येष्ठं श्रेष्ठं सुरपतिकनिष्ठं क्रतुपतिं बलिष्ठं भूयिष्ठं त्रिभुवनवरिष्ठं वरवहम् । स्वनिष्ठं धार्मिष्ठं गुरुगुणगरिष्ठं गुरुवरं सदा तं गोविन्दं परमसुखकन्दं भजत रे ॥ ८॥ गदापाणेरेतद्दुरितदलनं दुःखशमनं विशुद्धात्मा स्तोत्रं पठति मनुजो यस्तु सततम् । स भुक्त्वा भोगौघं चिरमिह ततोऽपास्तवृजिनो वरं विष्णोः स्थानं व्रजति खलु वैकुण्ठभुवनम् ॥ ॥ इति श्री परमहंस स्वामि ब्रह्मानन्द विरचितं श्री गोविन्दाष्टकं सम्पूर्णम् ॥

śrī gaṇeśāya namaḥ || cidānandākāraṃ śrutisarasasāraṃ samarasaṃ nirādhārādhāraṃ bhavajaladhipāraṃ paraguṇam | ramāgrīvāhāraṃ vrajavanavihāraṃ haranutaṃ sadā taṃ govindaṃ paramasukhakandaṃ bhajata re || 1|| mahāmbhodisthānaṃ sthiracaranidānaṃ divijapaṃ sudhādhārāpānaṃ vihagapatiyānaṃ yamaratam | manojñaṃ sujñānaṃ munijananidhānaṃ dhruvapadam sadā taṃ govindaṃ paramasukhakandaṃ bhajata re || 2|| dhiyā dhīrairdhyeyaṃ śravaṇapuṭapeyaṃ yativaraiḥ mahāvākyaijñeyaṃ tribhuvanavidheyaṃ vidhiparam | manomānāmeyaṃ sapadi hṛdi neyaṃ navatanuṃ sadā taṃ govindaṃ paramasukhakandaṃ bhajata re || 3|| mahāmāyājālaṃ vimalavanamālaṃ malaharaṃ subālaṃ gopālaṃ nihataśiśupālaṃ śaśimukham | kalātītaṃ kālaṃ gatihatamarālaṃ muraripuṃ sadā taṃ govindaṃ paramasukhakandaṃ bhajata re || 4|| nabhobimbasphītaṃ nigamagaṇagītaṃ samagatiṃ suraughe samprītaṃ ditijaviparītaṃ puriśayam | girāṃ panthātītaṃ svaditanavanītaṃ nayakaraṃ sadā taṃ govindaṃ paramasukhakandaṃ bhajata re || 5|| pareśaṃ padmeśaṃ śivakamalajeśam śivakaraṃ dvijeśaṃ deveśaṃ tanukuṭilakeśaṃ kaliharam | khageśaṃ nāgeśaṃ nikhilabhuvaneśaṃ nagadharaṃ sadā taṃ govindaṃ paramasukhakandaṃ bhajata re || 6|| ramākāntaṃ kāntaṃ bhavabhayalayāntaṃ bhavasukhaṃ durāśāntaṃ śāntaṃ nikhilahṛdi bhāntaṃ bhuvanapam | vivādāntaṃ dāntaṃ danujanicayāntaṃ sucaritaṃ sadā taṃ govindaṃ paramasukhakandaṃ bhajata re || 7|| jagajjyeṣṭhaṃ śreṣṭhaṃ surapatikaniṣṭhaṃ kratupatiṃ baliṣṭhaṃ bhūyiṣṭhaṃ tribhuvanavariṣṭhaṃ varavaham | svaniṣṭhaṃ dhārmiṣṭhaṃ guruguṇagariṣṭhaṃ guruvaraṃ sadā taṃ govindaṃ paramasukhakandaṃ bhajata re || 8|| gadāpāṇeretadduritadalanaṃ duḥkhaśamanaṃ viśuddhātmā stotraṃ paṭhati manujo yastu satatam | sa bhuktvā bhogaughaṃ ciramiha tato'pāstavṛjino varaṃ viṣṇoḥ sthānaṃ vrajati khalu vaikuṇṭhabhuvanam || || iti śrī paramahaṃsa svāmi brahmānanda viracitaṃ śrī govindāṣṭakaṃ sampūrṇam ||

Eight verses to Govinda (Krishna) by Adi Shankaracharya — adoring the Lord as Truth, Knowledge, the Infinite and Eternal (satyam jnanam anantam nityam), the all-pervading reality beyond the senses.